^^C-h-A_Y-e-N^^

               วันแรกของการเชียร์บอกตามตรงว่าเราโคตรตื่นเต้นที่จะได้ทำหน้าที่เป็นประธานเชียร์ครั้งแรกในชีวิตก็คนเรามันไม่เคยนี่หว่า...ทำไงได้!!!     ในตอนแรกเป็นหน้าที่ของน้องปี 3 ในการรวมแถวน้อง จัดแถวน้องให้เป็นระเบียบ แจ้งเรื่องระเบียบเชียร์ เรื่องการขออนุญาตในแถว รวมถึงพาซ้อมถวายบังคม   ได้มีการเรียกน้องรวมแถวบริเวณห้องสมุดจากนั้น ก็พาน้องไปถวายบังคมที่บริเวณ พระบรมรูปของสมเด็จย่าและสมเด็จพระราชบิดา                  ของโรงพยาบาลศรีนครินทร์ของเรา

       

เสร็จภารกิจถวายบังคมเรียบร้อย ก็พาน้องไปไหว้พระพุทธชินราช แล้วก็ต้องรีบทำเวลาเพราะสายมากแล้ว จากนั้น ถึงได้รวมน้องปี 1 เพื่อตั้งแถว เตรียมพร้อมที่จะเข้าห้องเชียร์อย่างจริงจังเสียที

              

บรรยากาศในห้องเชียร์ของวันแรกเริ่มขึ้น น้องปี1 ทุกคนเข้าห้องเชียร์ นั่งระเบียบเชียร์เรียบร้อย  จากนั้นเราก็เป็นคน กล่าววัตถุประสงค์ของงาน กล่าวรายละเอียดการจัดกิจกรรม แล้วก็ได้เชิญ

ท่านรองคณบดีฝ่ายกิจกรรมพิเศษและวิเทศสัมพันธ์เป็นประธานในการกล่าวเปิดกิจกรรม

จากนั้นก็ถึงขั้นตอนในห้องเชียร์ของวันแรก เริ่มต้นด้วย STAFF ร้องเพลงปี 2 สอนเพลงน้อง ในช่วงแรกสอนเพลงเดียวนั่นคือ เพลงที่สำคัญที่สุด แพทยศาสตร์ขอนแก่น... จากนั้นก็หมดเวลาในช่วงแรกของห้องเชียร์ถึงเวลาปล่อยน้องเดินออกจากห้องเชียร์เพื่อรับประทานอาหาร แล้วทุกคนก็กลับเข้ามาสู่ความเครียดของห้องเชียร์อีกครั้ง ด้วยการสอนเพลงต่ออีก 5 เพลง คือ

     

BOOM MED , ลงสนาม , MARCH ALONG , MD LA LA LA , ลาแพทยศาสตร์ศรีนครินทร์

หลังจากนั้น คือเวลาที่ STAFF ระเบียบปี 5 ลงเพื่อสอนน้องและชี้แจงรายละเอียด ว่าต้องร้องเพลงคณะผ่านทุกเพลง BOOM MED ผ่าน 18 ครั้ง ถึงจะถือว่า "ผ่านเชียร์" ในวันแรกก็ให้การบ้านน้องไปเยอะทีเดียว ประมาณ 3 ข้อแน่ะ...ให้ไปห่อปกสมุด ไปหาความสำคัญของเลข 18 และ คัดชื่อเพื่อน

        

วันที่ 2 ของการเชียร์(16 มิถุนายน) หลังจากเชียร์วันแรกสอนร้องเพลงไป 6 เพลงแล้ว กิจกรรมหลักๆ ของวันนี้ คือ สอนร้องเพลงที่เหลืออีก 7 เพลง ประกอบไปด้วย

งามศรีนครินทร์ , รวมรักแพทยศาสตร์ , GET IT OUT , HIGHER , COME TO CHEER ,

แพทยศาสตร์รำลึก , VICTORY(อ่านว่า วิก - ทรี่ นะคับคุณ!!!)

ช่วงหลังเวลาที่เหลือ STAFF ระเบียบ ปี5 ก็ลงมาพูดกับน้องแล้วก็ถามการบ้านที่ให้น้องไปหาครั้งก่อน จากนั้นเราก็ปิดเชียร์ จากใบประเมินก็ทำให้น้องรู้ว่า ยิ่งเชียร์ ยิ่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ

       

วันที่ 3 ของการเชียร์(19 มิถุนายน) วันเชียร์วันที่ 3 เป็นวันที่เราได้ตรวจการบ้านน้องที่ให้ไปตั้งแต่วันแรก ที่ให้ไปคัดชื่อมา แล้วทดสอบดูว่า จำเพื่อนได้หมดหรือเปล่า(ก็ไม่หมดอยู่แล้วล่ะนะ...!!!) ได้คุยกับน้อง ได้เริ่มทดสอบน้อง ว่าไปสอบร้องเพลงที่ผ่านมา เสาร์-อาทิตย์ ผลงานเป็นอย่างไรบ้าง ปรากฏว่า "ไม่ผ่าน" ครับท่าน แต่ก็ยังมีหวังน่า...น้องเราทำได้อยู่แล้ว --- เริ่มรู้สึกเครียดแล้วล่ะ อีก 3 วันของการเชียร์ กับอีก 12 เพลง กับ BOOM MED 18 ครั้ง

       

วันที่ 4 ของการเชียร์(21 มิถุนายน) วันเชียร์วันที่ 4 เป็นวันที่เราประทับใจมากๆ น้องวันนี้เริ่มมีน้ำตาให้กับเพื่อนๆด้วยกันเอง สอบผ่านไปด้วยดีกับผลที่น่าพอใจอย่างมาก คือ

     

BOOM MED นอกห้องเชียร์ 1 ครั้ง

กับเพลง 3 เพลง คือ ลงสนาม , MARCH ALONG , ลาแพทยศาสตร์ศรีนครินทร์

ใกล้แล้วครับน้อง วันนี้ทำดีมาก ทำให้พี่ได้เห็น ทำให้พี่ได้เสียน้ำตาให้กับน้องเลยล่ะ ประทับใจมากเลยนะรู้มั้ย ที่น้องปี 1 ให้กำลังใจกัน ชมเชยกัน รักกัน มีน้ำตาให้กัน มือแต่ละคนแดงมากกว่าจะผ่าน เพลง MARCH ALONG ที่มีท่าตบมือ วันนี้พี่พอใจน้องๆมากครับ ขอชื่นชมครับพวกคุณทั้งหลาย

  

วันที่ 5 ของการเชียร์(23 มิถุนายน) วันเชียร์วันที่ 5 เป็นวันที่น้องเหนื่อยกันมาก เนื่องจากเมื่อวานเป็นวันไหว้ครู แล้วยังถูกสั่งห้ามจากส่วนกลางไม่ให้น้องปี1 ของเรารวมตัวกันซ้อมร้องเพลงอีกต่างหาก เราก็เลยได้แต่ให้น้อง สอบ BOOM MED ในห้องเชียร์ กับ สอบเพลง แพทยศาสตร์รำลึก   ผลปรากฏว่า

วันนี้น้องปี 1 ผ่าน BOOM นอกห้องเชียร์ 3 ครั้ง ผ่าน BOOM ในห้องเชียร์ 4 ครั้ง

แล้วก็ผ่านเพลงแพทยศาสตร์รำลึก ก็สรุปได้ว่า เหลือไว้ในวันปิดเชียร์ คือ BOOM 10 ครั้ง

แล้วก็ เพลงที่เหลืออีก 8 เพลง โหดจังเลยอ่ะ!!!

วันนี้อ่ะนะ ก็มีเกือบทุกรูปแบบเหมือนเดิม ทั้งน้ำตา ทั้งเหงื่อ ทั้ง HYPERVENTILATION

หลังจากนั้นก็ได้มีการประชุมกัน พี่ปี5 น้องปี3 ขอบคุณน้องๆทุกคน ที่ตั้งใจมาทำงานเชียร์เพื่อน้องของเรานะครับ จากนั้น ก็มีบรรยากาศซึ้งๆ น่าประทับใจ ร้องเพลง"ถนนสายนี้เธอมีฉัน"ให้น้องปี3ฟัง แล้วจากนั้นก็แยกย้ายกันกลับหอของแต่ละคนคร้าบบบบบ!!!!

     

วันปิดเชียร์(25 มิถุนายน) วันสุดท้ายที่ทุกคนรอคอย น้องตั้งใจสอบร้องเพลงมาก ตั้งใจมากจริงๆ (ขณะที่กำลังพิมพ์อยู่ นึกถึงบรรยากาศนั้น น้ำตาแทบไหล) น้องก็ตั้งใจร้องผ่านไปทีละเพลง

ตั้งแต่ งามศรีนครินทร์ , VICTORY , HIGHER , GET IT OUT

 แต่อย่างว่า เวลาปิดของอาจารย์พรทิพย์ รองคณบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา ก็คือ ปิดตอน 19:15 น. เอาล่ะสิ น้องปี 1 เหลืออยู่ ประมาณ

เพลงร้อง 4 เพลง คือ แพทยศาสตร์ขอนแก่น , MD LA LA LA , รวมรักแพทยศาสตร์ ,

COME TO CHEER แล้วก็ BOOM ในห้องเชียร์อีก 5 ครั้ง เพราะ BOOM ที่จะสอบนอกห้องเชียร์ ได้สอบกับน้องปี3 ผ่านหมดแล้ว บรรยากาศนี้สุดยอดมาก ... น้องปี3 เล่าให้ฟังว่า น้องปี1ของเรา เก็บข้าวเอง เก็บขยะเอง แล้วรีบตั้งแถวเพื่อเตรียมพร้อมที่จะสอบ BOOM MED แล้วก็สอบพร้อมกัน สั่งเพลงพร้อมกันทุกคน แล้วก็ผ่านไปได้ด้วยดี ดีเยี่ยมจริงๆคับผม....ขอชมว่าสุดยอด จากใจจริง

หลังจากนั้นความเครียดในห้องเชียร์ก็เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อาจารย์พรทิพย์กล่าวปิดเชียร์ เราก็ลุ้นว่า...เอาแล้วหว่า น้องปี1 ตูจะไม่ผ่านเชียร์จริงๆ หรือนี่? หลังจากนั้น ก็มีน้องยกมือขออาจารย์พรทิพย์

"ขอต่อเวลาครับ/ค่ะ อาจารย์...อาจารย์พรทิพย์ของเราก็ตอบไปด้วยความเต็มใจอ่ะนะ

ถ้าเผื่อประธานเชียร์ไม่ตอบคำถาม ครูก็อนุญาตให้ต่อเวลาได้ค่ะ"

เฮ้อ!!! คิดอยู่ในใจก่อนหน้านี้ น้องตูจะกล้าขออาจารย์พรทิพย์รึป่าวเนี่ย? เวลาของการสอบร้องเพลงต่อ ก็ได้เริ่มขึ้นอีก น้องก็เริ่มทำฝันให้เป็นจริง จนเหลือเพลงสุดท้าย แพทยศาสตร์ขอนแก่น..... เป็นสิ่งที่มันทำร้ายจิตใจประธานเชียร์อย่างแรงงงง.....ไม่ผ่าน!!!!!!!!!!!!

....เฮ้อ!!!! บรรยากาศต่อไป ไม่ขอเล่ารายละเอียดแล้วกันอ่ะนะ แต่เอาเป็นว่า...เราขอให้มันจำไว้อยู่ในจิตใจของทุกๆคน ทั้ง ปี1 ปี2 ปี3 และ ปี5 ตลอดไปนะครับ...

           

           

สิ่งที่เห็นจากบรรยากาศในตอนนั้น ได้เห็นน้ำตาของแต่ละคนที่รักกันจริงๆจากใจ เห็นน้ำตาที่พี่กับน้องมีให้กัน เห็นน้ำตาที่เพื่อนแต่ละคนมีให้กัน เห็นถึงความเสียสละของน้องๆ ความรักและความสามัคคีของน้องๆ อารมณ์และใจที่น้องอยากเป็น MEDICINE'34 ที่ทุกคนสื่อออกมาทาง  แพทยศาสตร์ขอนแก่นรอบสุดท้ายที่ทุกคนได้ร้องกัน....น่ารักขนาดนี้ ไม่ให้ผ่านได้ยังไงล่ะคับน้อง!!!...ขอบอกกับทุกคนว่า เหตุการณ์ในวันปิดเชียร์นั้น มันจะฝังลึกอยู่ในจิตใจของผม(ไอ้ประธานเชียร์คนนี้แหละ)...ตลอดไป

  

---

ขอบคุณทุกคนมากๆ จากใจจริงครับ ที่ทำให้เชียร์ครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก...

ขอบคุณน้องปี 1 น้องคือน้องของพี่น่ารักมากๆ ขอบคุณที่เข้าใจถึงกิจกรรมที่พี่จัดให้นะครับ

ขอบคุณน้องปี 2 ในวันนี้น้องเป็นรุ่นพี่ของน้อง MED'34 เป็นผู้ให้มีความสุขมากกว่าได้เป็นผู้รับครับ

ขอบคุณน้องปี 3 ถ้าไม่มีน้องปี3 ที่น่ารัก ก็ไม่มีน้องปี1 ที่น่ารักแบบนี้เช่นกันครับ พี่รักน้องครับ

ขอบคุณเพื่อนปี 5 ในตอนแรก เราขอพูดจากใจจริงว่า ไม่มั่นใจในตำแหน่งนี้มากๆ แต่ในวันนี้ ขอขอบใจเพื่อนๆทุกคนที่มาช่วยกัน ทำให้น้องของเรา เป็นแพทย์ที่ดี ในอนาคต...MED'30 เรารักพวกแกว่ะ!!!

วันแรกของ กทม. ศุกร์ที่12 อยู่บ้านเล่นเน็ต นอนดู UBC ทั้งวัน (ชีวิตไม่ต่างจากขอนแก่นสิ้นดี)

วันที่2ของ กทม. เสาร์ที่13 โชคดีวันนี้"จิ๊บ"โทร.มานัดควง ไปเดินเซ็นทรัลปื่นฯ ก็ได้ของเล็กๆน้อยๆ

นั่งกินไอติมชดเชยเวลาที่เงียบเหงาเมื่อวานอ่ะนะ...แล้วก็ไปเดินพันธุ์ทิพย์ต่ออีก...ขากลับอ่ะดิ

ตอนที่แยกทางกับจิ๊บแล้ว เราก็ทำตัวเป็นพระเอกมานั่งทำมิวสิค...เหงามากกกก ไม่เคยเป็นมาก่อน

แบบว่านั่งอยู่หน้าพันธุ์ทิพย์เลยอ่ะ เห็นคนเดินผ่านไปมาเป็นคู่ๆแล้วน้ำตาแทบไหล..-_-"

โทร.เรียกหาเพื่อนเก่า 601'rwทุกคน ไม่มีใครว่างซักกะคน,โทร.หาเพื่อนคณะแพทย์ไม่รับซักคน

โทร.หาเพื่อนเก่าคนอื่นๆอีก มีแต่ไปทำงานกันหมด ไม่มีใครสามารถพาตรูไปตระเวนเที่ยวได้เลย!!!

ก็เลยตัดสินใจกลับบ้านแบบเงียบเหงาเจงๆ นั่งกินบะหมี่คนเดียว ยังดีนะที่กลับถึงบ้านยังมีพี่อยู่!!

วันสุดท้ายของกทม.ซะที อาทิตย์ที่14 โทร.หา"โน้ต"ไม่ติด โทร.หา"ปิ"ไม่ติด ... เอาวะตรูไปงานรับ

น้องสพท.(สถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทย)คนเดียวก้อด้าย พอเดินทางไปถึง รพ.จุฬา

ก็เลยเปลี่ยนใจเข้าไปดูแวบนึง แล้วก้อออกมา มาบุญครอง ตั้งใจไว้อีก คราวนี้ต้องได้เพื่อนซักคนไป

ดูโพไซดอนก้อด้าย รึว่า MI3 ก้อด้าย .... แทบอยากตายยยย พระเจ้า....ไม่มีใครว่างอีกแล้วววว!!!

โทร.หาไม่ติดอีกต่างหาก ตัดสินใจ ดูหนังคนเดียวเป็นครั้งแรกในชีวิต(จริงๆ) พอเดินกำลังจะ

เข้าไปซื้อตั๋ว ลองกดเบอร์หาน้ำพุ...น้ำตาแห่งความปลาบปลื้มรินไหล ขอร้องน้ำพุ

"พุ แกมาดูหนังกับเราเถอะ ไม่มีเงินไม่เป็นไร เดี๋ยวเราเลี้ยงเอง" อีกไม่ถึง 5 นาที น้ำพุก้อมา

พร้อมคำพูดแรก..."ปาน ทำไมแกน่าสงสารอย่างงี้!!!!" ฮึ่มๆๆๆๆๆ ตูรู้แล้ว...

วันนี้ก้อใช้ชีวิตจบอีกวัน ด้วยการไปดูหนัง แล้วไปแวะพันธุ์ทิพย์อีกรอบ (เปลี่ยนแผ่น)

แล้วก้อกลับบ้านมาจัดกระเป๋า ไปสถานีนครชัยแอร์ รถออก 4 ทุ่ม สมาชิกร่วมทีม โดย

ปิ , จิ๊บ , โน้ต ... ด้วยคำปลอบของเพื่อนๆอีกครั้ง..."ปาน ทำไมแกน่าสงสารอย่างงี้!!!!"

จำไว้...กรุงเทพฯ อีกนานแน่ คงเจอกัน เหอะๆๆ!!!!

 

ลงกอง...รังสีวิทยา

 

...อาทิตย์นี้ ส่วนมากก็ได้เรียนปฏิบัติ รับผู้ป่วย แล้วก็present case ออกOPD มีpresent seminar

จนมาถึงวันพุธ ก็ยังไม่ได้เริ่มตั้งตัวอ่านหนังสือสอบ(สอบวันศุกร์นะเนี่ยยยย...!!!)

และแล้ววว...ความชั่วร้ายก็ได้เกิดขึ้นกับผมอีกครั้งหนึ่ง

วันพฤหัสบดี ตอนเช้าประมาณ 6 โมง ตื่นขึ้นมาจากที่นอน...เอ๊ะ!!วันนี้มีสัญญาณแปลกๆ ตื่นมาพร้อม

กับคัดจมูกเล็กน้อย น้ำมูกนิดๆ ซักพักนึง มันตามมาติดๆด้วยอาการหายใจไม่สะดวก

คัดจมูกมากขึ้น น้ำมูกไหลมากขึ้น...วินิจฉัยได้ทันที ... วันนี้ตรูเป็นภูมิแพ้ตลอดวัน ชัวร์!!!

ก็เป็นตามที่สันนิษฐานไว้ไม่มีผิด สงสารตัวเองอย่างมาก มีpresent journalอีก ทานยาก็ไม่ได้

รับรองว่าง่วงหลับเรียนไม่รู้เรื่อง อายอาจารย์แน่นอน อดทนอยู่ตลอดวัน คิดไปเองว่า...มันจะหาย

จากตื่นเช้า จนถึง 4 โมงเย็น จามอยู่ตลอดวัน จมูกแดง หน้าแดง หนังตาแดง(จากเพื่อนบอก)

และแล้ว มันกลับมาอีกแล้วครับทั่น "PRE-EXAM SYNDROME" ปัญหาที่แก้ไม่หายของผม

ตัดสินใจรีบกินข้าวเย็นแล้วรีบกลับมากินยา CPM ไป 2เม็ดหลับสนิท จนถึง 4 ทุ่ม (ฝันจนตื่น)

ฝันดีมากๆๆๆๆ...ฝันว่าสอบตก และนั่นเอง 4 ทุ่ม เป็นเวลาที่ นายปานคนนี้ได้เริ่มต้นอ่านหนังสือ

เพื่อสอบพรุ่งนี้...อย่าให้ตอบเลยนะ ว่าเริ่มอ่าน 4 ทุ่ม แล้วหลับไปอีกรอบตอนกี่โมง...อายตัวเองว่ะ

วันศุกร์ ตอนเช้าตื่นมา 6 โมงก็อ่านเวชศาสตร์นิวเคลียร์ เพราะสอบตอนเช้า ขอบอกจากใจจริงว่า

ไอ้ที่สอบตอนบ่ายอ่ะ ไม่ได้อ่านเลยซักครั้ง ... ตอนเช้า ก็มี labกริ๊ง(labกรี๊ด!! อีกแล้ว ตูทำไม่ได้)

แล้วก็มีสอบกากบาท จากนั้นก็เขียนอธิบาย 3 ข้อ สอบเสร็จตอนเช้า ขอกลับคอนโดทันที...ทำใจ!!!

ตอนบ่าย...สอบกากบาท 70 ข้อรวด มันจะยากอะไรนักหนาวะนี่ย...อีกแล้วโว้ยยย!!!!

สุดท้ายก็จบด้วยการ สอบเสร็จเหมือนเดิมครับ แต่ถ้าถามว่า

การเรียน 4 ในอาทิตย์นี้ของรังสีวิทยา เทียบกับ จิตเวชศาสตร์ เป็นอย่างไร?

ตอบได้ในสิ่งที่เหมือนกันครับ...."เน่าเหมือนกัน" "ไม่สบายเหมือนกัน"

เนี่ยล่ะ คำตอบที่ดีที่สุด ไว้จะรอดูอีก 4 อาทิตย์ข้างหน้านะ ว่าจะเป็น "PRE-EXAM SYNDROME"อีกมั้ย

 

 

และเนี่ยล่ะครับ...สุดท้ายก็จบลงด้วยคำว่าดี (รึป่าวเนี่ย?)

"สำหรับช่วงชีวิตที่ผ่านมา...จนลงกองรังสีวิทยา"

 

สุดท้ายนี้...จากนายชาเย็น

ขอขอบคุณอาจารย์ทุกๆท่านที่ให้ความรู้ผม ใน 4 อาทิตย์ที่ผ่านมา

ขอบใจเพื่อนๆในกลุ่มทุกคนได้ทำให้เห็นว่า"ความรู้"ของแต่ละคน มันแตกต่างกันจริง...555

ล้อเล่นน่ะ...ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่คอยห่วงใยยามเจ็บไข้ได้ป่วย

ขอบคุณเพื่อน Staffระเบียบปี5 และน้อง Staffระเบียบปี3 ที่เสียสละไปเข้าอบรม

ขอขอบคุณน้องปี2 MED'33ที่มาซ้อมเชียร์กัน ทำให้กิจกรรมเชียร์มันจะมีต่อไป

ขอบคุณน้องปี2 เช่นเดิม ที่เข้าใจ ว่าสิ่งที่พี่ดุด่าว่ากล่าว ทำลงไป มีเจตนาดี

(อย่าลืมชวนเพื่อนมาซ้อมเชียร์ & ร่วมทำกิจกรรมเชียร์กันเยอะๆนะครับ)

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------