| pongsun's profile^^C-h-A_Y-e-N^^PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
May 26 ช่วงชีวิต ที่ผ่านมา...จนลงกองรังสีวิทยาช่วงชีวิต ที่ผ่านมา...
...ผ่านไปอีกแล้ว 2 สัปดาห์ กับเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นมากมายในชีวิต
นึกแล้วก็น่าใจหายเนอะ!!!
- ตอนที่อยากให้เวลามันผ่านไปช้าๆ มันกลับเดินไปอย่างรวดเร็ว
- แต่พออยากให้มันผ่านไปเร็วๆ มันก็ผ่านไปอย่างช้ามากกกก....ทรมานมากกก
 **เมื่อครั้งก่อนหยุดการเดินทางไว้ที่ กทม. กับสิ่งที่เราหวังไว้ตอนแรก
ว่าได้หยุดยาว 4 วัน ต้องหาความสุขใส่ตัวให้ได้มากที่สุด ... เฮ้อออ!!!ยิ่งคิดยิ่งเศร้า
ตอนนั้นที่กลับมาจากกรุงเทพฯ แทบอยากกลับมา up space ใหม่
ตั้งชื่อหัวข้อไว้เรียบร้อย "ในวันอันแสนโดดเดี่ยว..อ้างว้าง" แต่ไม่มีเวลาทำซะนี่!!!
วันแรกของ กทม. ศุกร์ที่12 อยู่บ้านเล่นเน็ต นอนดู UBC ทั้งวัน (ชีวิตไม่ต่างจากขอนแก่นสิ้นดี) วันที่2ของ กทม. เสาร์ที่13 โชคดีวันนี้"จิ๊บ"โทร.มานัดควง ไปเดินเซ็นทรัลปื่นฯ ก็ได้ของเล็กๆน้อยๆ นั่งกินไอติมชดเชยเวลาที่เงียบเหงาเมื่อวานอ่ะนะ...แล้วก็ไปเดินพันธุ์ทิพย์ต่ออีก...ขากลับอ่ะดิ ตอนที่แยกทางกับจิ๊บแล้ว เราก็ทำตัวเป็นพระเอกมานั่งทำมิวสิค...เหงามากกกก ไม่เคยเป็นมาก่อน แบบว่านั่งอยู่หน้าพันธุ์ทิพย์เลยอ่ะ เห็นคนเดินผ่านไปมาเป็นคู่ๆแล้วน้ำตาแทบไหล..-_-" โทร.เรียกหาเพื่อนเก่า 601'rwทุกคน ไม่มีใครว่างซักกะคน,โทร.หาเพื่อนคณะแพทย์ไม่รับซักคน โทร.หาเพื่อนเก่าคนอื่นๆอีก มีแต่ไปทำงานกันหมด ไม่มีใครสามารถพาตรูไปตระเวนเที่ยวได้เลย!!! ก็เลยตัดสินใจกลับบ้านแบบเงียบเหงาเจงๆ นั่งกินบะหมี่คนเดียว ยังดีนะที่กลับถึงบ้านยังมีพี่อยู่!! วันสุดท้ายของกทม.ซะที อาทิตย์ที่14 โทร.หา"โน้ต"ไม่ติด โทร.หา"ปิ"ไม่ติด ... เอาวะตรูไปงานรับ น้องสพท.(สถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทย)คนเดียวก้อด้าย พอเดินทางไปถึง รพ.จุฬา ก็เลยเปลี่ยนใจเข้าไปดูแวบนึง แล้วก้อออกมา มาบุญครอง ตั้งใจไว้อีก คราวนี้ต้องได้เพื่อนซักคนไป ดูโพไซดอนก้อด้าย รึว่า MI3 ก้อด้าย .... แทบอยากตายยยย พระเจ้า....ไม่มีใครว่างอีกแล้วววว!!! โทร.หาไม่ติดอีกต่างหาก ตัดสินใจ ดูหนังคนเดียวเป็นครั้งแรกในชีวิต(จริงๆ) พอเดินกำลังจะ เข้าไปซื้อตั๋ว ลองกดเบอร์หาน้ำพุ...น้ำตาแห่งความปลาบปลื้มรินไหล ขอร้องน้ำพุ "พุ แกมาดูหนังกับเราเถอะ ไม่มีเงินไม่เป็นไร เดี๋ยวเราเลี้ยงเอง" อีกไม่ถึง 5 นาที น้ำพุก้อมา พร้อมคำพูดแรก..."ปาน ทำไมแกน่าสงสารอย่างงี้!!!!" ฮึ่มๆๆๆๆๆ ตูรู้แล้ว... วันนี้ก้อใช้ชีวิตจบอีกวัน ด้วยการไปดูหนัง แล้วไปแวะพันธุ์ทิพย์อีกรอบ (เปลี่ยนแผ่น) แล้วก้อกลับบ้านมาจัดกระเป๋า ไปสถานีนครชัยแอร์ รถออก 4 ทุ่ม สมาชิกร่วมทีม โดย ปิ , จิ๊บ , โน้ต ... ด้วยคำปลอบของเพื่อนๆอีกครั้ง..."ปาน ทำไมแกน่าสงสารอย่างงี้!!!!" จำไว้...กรุงเทพฯ อีกนานแน่ คงเจอกัน เหอะๆๆ!!!!
ลงกอง...รังสีวิทยา
...ก็ต่อจากนั้น เวลาผ่านล่วงเลยมาจนถึงเช้า ดิวก็มารับสมาชิกจากกทม. ทั้ง 4 คน ตอนตี4
เป็นพระคุณอย่างสูงงงง...กลับมาถึงห้องก็จัดเก็บของ แล้วก็ได้เวลานอนต่อซักแป๊บนึง
ตื่นเช้ามาแล้วก็รีบไปเรียน ช่วงครึ่งหลัง 2 อาทิตย์นี่ก็จะเป็นเรียนรวมกัน
ทั้ง รังสีรักษา(พวกการฉายรังสีต่างๆนั่นแหละ) กับ เวชศาสตร์นิวเคลียร์(พวกการตรวจ scan ต่างๆ
ที่จำเป็นต้องใช้สารเภสัชรังสี เช่น ตรวจ thyroid scan , กลืนน้ำแร่ไอโอดีนแบบเนี้ยยย...)
...สำหรับช่วงเวลาที่เรียนในแต่ละวันก็จะสลับกันไปเรื่อยๆ บางวันก็เรียนที่ห้องเรียนรังสีรักษา
บางวันก็สลับกันเรียนกับห้องเวชศาสตร์นิวเคลียร์ แล้วแต่ว่าตารางอาจารย์จะจัดมาให้ยังไง...
(ลืม present ตัวเองไปอ่ะนะ ว่าเราเป็นหัวหน้ากลุ่ม รีบๆเป็นไว้ก่อน ภายหน้าจะได้สบายๆ)
...ดูเหมือนเรียนสบายๆ อาทิตย์แรกแต่ละวันนั่งฟัง lecture(จนหลับ)แต่ตามจริงแล้วงานทำเยอะมากกๆๆ
ทั้งเขียนรายงาน ทำjournal ทำseminar แล้วก็ส่งใบรายงานผลimaging อีกสาเหตุหนึ่งที่ว่า
งานเยอะ ก็มาจากที่ว่า...เสาร์อาทิตย์นี้พวกเราทุกคน"ต้องไปอบรมStaffระเบียบ" ของส่วนกลาง
เพื่อให้ได้บัตรประจำตัวมาใช้แสดงในการเข้าเชียร์
...และแล้ววันเสาร์-อาทิตย์ ที่ 20-21 พฤษภาคม ก็มาถึงซะที
ส่งชื่อStaffระเบียบ ของคณะแพทย์มาทั้งหมด 139 คน ประกอบด้วย ปี5=70คน ปี3=69คน
ช่วงเช้าปลาบปลื้มเกินคาด มีเพื่อนๆ โดดเวรมาถ่ายรูปทำบัตรให้ น้องปี3ก็มากัน
รวมจำนวนคนที่ได้ถ่ายรูปทั้งหมด 141 คน ประกอบด้วย ปี5=75คน ปี3=66คน
...จากนั้น สวรรค์ก็ช่างทำร้ายเราอีกครั้ง ทุกคนถ่ายรูปแล้วหายเกลี้ยง
ปี5 เหลือตรูคนเดียว ปี3 เหลือน้องอยู่ 4 คน รวมกับ"น้องบาส หัวหน้าStaff ปี3"
สววรค์ก็ยิ่งช่างไม่ปรานีเข้าไปใหญ่ เมื่อจู่ๆ วิทยากร เจาะจงเช็คชื่อ "เฉพาะคณะแพทย์"
(ก็เล่นทำกับเค้าไว้เยอะนี่หว่า...สมควร) สงสารน้องปี 3 ทั้ง 3 คนที่ได้ออกไปแนะนำตัว
เราไม่ได้ออกไปด้วยอ่ะดิ...จัดการเรื่องรายชื่อกับน้องบาสอยู่นอกห้องสัมมนา
...ซักพักก็มีพี่เจ้าหน้าที่มาเรียก "หมอคะ ไปช่วยน้องหน่อยสิคะ โดนว่าใหญ่แล้ว"
ด้วยสามัญสำนึกที่ดีของเรา..."ครับ ขอโทษจริงๆครับพี่ ผมดึงไว้ได้เท่านี้"(ตูไม่เข้าไปเด็ดขาด!!!!)555..
แต่พอวันอาทิตย์ พวกเราก็มีสามัญสำนึกดีขึ้น อยู่จนจบงานตอนบ่าย ก็กู้หน้ามาได้นิดนึงอ่ะนะ
แต่ก็อยู่รวมกัน ปี5 ปี3 ไม่ถึง 80 คนหรอก...จะว่าไปแล้วอ่ะนะ
จากนั้นก็ถึงกระบวนการเซ็นชื่อกลับ เพื่อรับบัตรที่จะส่งมาให้ทีหลัง
...จะเหลือเหรอครับคุณ คณะแพทย์ปี3 เซ็นชื่อครบหมดทุกคนครับ!!!!
...ปี5 เห็นๆกันอยู่ว่ามาไม่ถึง 15 คน ก็ได้แต่บอกว่า ราวน์วอร์ด เข้าเวร(ก็มันเป็นความจริงอ่ะ)
ก็ผ่านไปอีก 1 อาทิตย์ ก้าวเข้าสู่อาทิตย์สุดท้ายยย....
 ผมจะสอบ(อีก)แล้วคร้าบบ...
...อาทิตย์นี้ ส่วนมากก็ได้เรียนปฏิบัติ รับผู้ป่วย แล้วก็present case ออกOPD มีpresent seminar
จนมาถึงวันพุธ ก็ยังไม่ได้เริ่มตั้งตัวอ่านหนังสือสอบ(สอบวันศุกร์นะเนี่ยยยย...!!!)
และแล้ววว...ความชั่วร้ายก็ได้เกิดขึ้นกับผมอีกครั้งหนึ่ง
วันพฤหัสบดี ตอนเช้าประมาณ 6 โมง ตื่นขึ้นมาจากที่นอน...เอ๊ะ!!วันนี้มีสัญญาณแปลกๆ ตื่นมาพร้อม
กับคัดจมูกเล็กน้อย น้ำมูกนิดๆ ซักพักนึง มันตามมาติดๆด้วยอาการหายใจไม่สะดวก
คัดจมูกมากขึ้น น้ำมูกไหลมากขึ้น...วินิจฉัยได้ทันที ... วันนี้ตรูเป็นภูมิแพ้ตลอดวัน ชัวร์!!!
ก็เป็นตามที่สันนิษฐานไว้ไม่มีผิด สงสารตัวเองอย่างมาก มีpresent journalอีก ทานยาก็ไม่ได้
รับรองว่าง่วงหลับเรียนไม่รู้เรื่อง อายอาจารย์แน่นอน อดทนอยู่ตลอดวัน คิดไปเองว่า...มันจะหาย
จากตื่นเช้า จนถึง 4 โมงเย็น จามอยู่ตลอดวัน จมูกแดง หน้าแดง หนังตาแดง(จากเพื่อนบอก)
และแล้ว มันกลับมาอีกแล้วครับทั่น "PRE-EXAM SYNDROME" ปัญหาที่แก้ไม่หายของผม
ตัดสินใจรีบกินข้าวเย็นแล้วรีบกลับมากินยา CPM ไป 2เม็ดหลับสนิท จนถึง 4 ทุ่ม (ฝันจนตื่น)
ฝันดีมากๆๆๆๆ...ฝันว่าสอบตก และนั่นเอง 4 ทุ่ม เป็นเวลาที่ นายปานคนนี้ได้เริ่มต้นอ่านหนังสือ
เพื่อสอบพรุ่งนี้...อย่าให้ตอบเลยนะ ว่าเริ่มอ่าน 4 ทุ่ม แล้วหลับไปอีกรอบตอนกี่โมง...อายตัวเองว่ะ
วันศุกร์ ตอนเช้าตื่นมา 6 โมงก็อ่านเวชศาสตร์นิวเคลียร์ เพราะสอบตอนเช้า ขอบอกจากใจจริงว่า
ไอ้ที่สอบตอนบ่ายอ่ะ ไม่ได้อ่านเลยซักครั้ง ... ตอนเช้า ก็มี labกริ๊ง(labกรี๊ด!! อีกแล้ว ตูทำไม่ได้)
แล้วก็มีสอบกากบาท จากนั้นก็เขียนอธิบาย 3 ข้อ สอบเสร็จตอนเช้า ขอกลับคอนโดทันที...ทำใจ!!!
ตอนบ่าย...สอบกากบาท 70 ข้อรวด มันจะยากอะไรนักหนาวะนี่ย...อีกแล้วโว้ยยย!!!!
สุดท้ายก็จบด้วยการ สอบเสร็จเหมือนเดิมครับ แต่ถ้าถามว่า
การเรียน 4 ในอาทิตย์นี้ของรังสีวิทยา เทียบกับ จิตเวชศาสตร์ เป็นอย่างไร?
ตอบได้ในสิ่งที่เหมือนกันครับ...."เน่าเหมือนกัน" "ไม่สบายเหมือนกัน"
เนี่ยล่ะ คำตอบที่ดีที่สุด ไว้จะรอดูอีก 4 อาทิตย์ข้างหน้านะ ว่าจะเป็น "PRE-EXAM SYNDROME"อีกมั้ย
และเนี่ยล่ะครับ...สุดท้ายก็จบลงด้วยคำว่าดี (รึป่าวเนี่ย?)
"สำหรับช่วงชีวิตที่ผ่านมา...จนลงกองรังสีวิทยา"
สุดท้ายนี้...จากนายชาเย็น
ขอขอบคุณอาจารย์ทุกๆท่านที่ให้ความรู้ผม ใน 4 อาทิตย์ที่ผ่านมา
ขอบใจเพื่อนๆในกลุ่มทุกคนได้ทำให้เห็นว่า"ความรู้"ของแต่ละคน มันแตกต่างกันจริง...555
ล้อเล่นน่ะ...ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่คอยห่วงใยยามเจ็บไข้ได้ป่วย
ขอบคุณเพื่อน Staffระเบียบปี5 และน้อง Staffระเบียบปี3 ที่เสียสละไปเข้าอบรม
ขอขอบคุณน้องปี2 MED'33ที่มาซ้อมเชียร์กัน ทำให้กิจกรรมเชียร์มันจะมีต่อไป
ขอบคุณน้องปี2 เช่นเดิม ที่เข้าใจ ว่าสิ่งที่พี่ดุด่าว่ากล่าว ทำลงไป มีเจตนาดี
(อย่าลืมชวนเพื่อนมาซ้อมเชียร์ & ร่วมทำกิจกรรมเชียร์กันเยอะๆนะครับ)
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
May 12 ณ รังสีวิทยา!!! ณ รังสีวิทยา...!!!
กลับมาแล้วคร้าบบบบ....พร้อมกับเรื่องราวในช่วง 2 อาทิตย์ที่ผ่านมา
กับภาควิชารังสีวิทยา เพิ่งสอบเสร็จอ่ะนะ พอดีกับหยุด 4 วัน เนี่ยล่ะ สวรรค์จริงๆ
 ...เริ่มต้น blockนี้ กับเพื่อนกลุ่มเล็กๆ 10 คน ที่ต้องอยู่ด้วยกัน ไปจนจบปี 5
รักกันจนตายแน่ล่ะคราวนี้...พวกแกเอ๋ยยย!!!!
 แนะนำเพื่อนๆ ในบล็อกจากซ้ายไปขวา....คือ
เตย หนิง โน้ต ดิว&ปลา(ครอบครัวเล็กๆ) โอเรม่อน เจ๊จิ๊บ ละก้อ วิทย์
ส่วนอีก 2 คนที่เหลือก็คือ ตรูเอง กับไอ้(กะ)ปิ!!...สำหรับไอ้ปิ
ตอนที่เค้าถ่ายรูปกัน ไม่รู้มันไปไหน ก็ถือว่าเป็นคราวซวยของมันละกัน!!!
  เวลา 2 อาทิตย์ที่ผ่านมาก้ออย่างว่า ช่วงแรกๆ ก็สบายใจกัน ชิวไป..ชิวมา
เวลาช่างผ่านไปเร็วอะไรเช่นนี้
จำได้ว่าอาหารมื้อหลักๆ ที่เราได้มีโอกาสไปยัดเข้า stomach กันนั้น
ก็มีแค่ "ส้มตำโอ่งแดง" เท่าน้านละม้างงง
('_")!!
ขาดอีกแล้วคราวนี้...ขาดบักดิว&ปลา มันนั่งดูจำ filmกันอยู่(ฟิตจัด!!!)
ก้อเลยไม่ได้มากินส้มตำกับเพื่อนๆ แต่ละคนกินเอาๆ (โดยเฉพาะไอ้โอ&วิทย์!!)
กินจนอิ่มพอตอนบ่ายก้อเลยไป ดูfilm จำfilm (เรียกว่า กินfilm ดีกว่า)
แต่อย่างว่าล่ะ นิสัยพวกเรา ตอนบ่ายกินอิ่ม ก้อเริ่มเคลิ้ม
คนที่หนังตาจะปิดไปคนแรกก็คงจะเป็น"เจ๊จิ๊บ"แน่นอน(ทีหลังกินเหล้าน่ะตาสว่าง!!)
จำไม่ได้แล้วว่าอาทิตย์แรกมันเรียนอะไรไปบ้าง รู้แต่ว่าบางวันก้อเรียน lectureทั้งวัน
บางวันก็มี lecture สลับกับอาจารย์พาไปดูเครื่อง CT scan,MRI,อัลตราซาวน์
ทั้งจำเนื้อหา ทั้งไปฝึกปฏิบัติ แล้วก็สอนดู film x-ray ทุกระบบนั่นล่ะ
อัดกันเข้าไป สมองตรูนอกจากขี้เลื่อยก็ไม่มีอะไรใช้ไว้จำละ...
แต่ข้อดีของภาคนี้ก็คือ 2 อาทิตย์แรกเรียน รังสีวินิจฉัยแล้วก็สอบ
ที่สอบน่ะเป็นสอบดู filmแล้ว เขียนอธิบาย film พร้อมกับ Diagnosis แค่นั้น
ไม่มีสอบกากบาท ก็เลยไม่ต้องมานั่งท่องหนังสืออ่ะนะ
(อย่างที่บอก แค่กินfilm ให้จำได้ให้หมด ก้อผ่านละ...ยากกส์)
ส่วนอีก 2 อาทิตย์หลัง(ที่จะถึง) เรียนรังสีรักษา&เวชศาสตร์นิวเคลียร์ แล้วก็สอบ   และแล้ว...วันสอบของ 2 อาทิตย์แรกก้อมาถึง
กรรมของตรูอีกเหมือนเดิม...คืนก่อนสอบที่เพื่อนๆ นั่งดูfilm(ที่ห้องเรียนนี่ล่ะ)
ถึงตี 2 ไข้หวัดรับประทานครับคุณ!!...ทั้งน้ำมูก คัดจมูก ปวดหัวอีกต่างหาก!!!
ตายอีกแล้ววว...Pre-exam syndrome พอตี2 กลับถึงห้องเสร็จ
จัดการตัวเองด้วย CPM(คลอเฟรนิลามีนั่นล่ะ) 2 เม็ดทีเดียว พร้อมกับพาราอีกเม็ด
ก็หวังว่าจะดีขึ้นอ่ะนะ...ตื่นเช้ามาน้ำมูกหาย(ดีใจ) คัดจมูกหาย(ดีใจ)
แต่ที่ตามมา ตรูง่วงงมากกก...ไม่มีแรงแม้แต่จะลุกจากที่นอน
ซึมมากกๆๆๆๆๆ ไม่มีคำว่า activeเกิดขึ้นเด็ดขาด!!!
(ในใจก็คิดว่า เน่าอีกแล้วเรา รอเริ่มต้นใหม่อีก 2 อาทิตย์หลังดีกว่า)
ตอนเช้า อ.จตุรัตน์ก็มาติว ติวทุกเรื่องที่สงสัย(แต่ไม่ใช่ข้อสอบนะ)
แล้ว อ.วรินทร์ธรก็มาสอน ultrasound แล้วใครอ่ะ...subject???
ไม่พ้น"กระผม"อีกเช่นเดิม อยู่แล้วอ่ะนะ...ผู้ชาย 4 คน
จะเอาไอ้วิทย์ก็ไม่ได้ รายนั้นมันบ้าจี้ ถูกตรวจไปก็คงดิ้นไม่หยุดอ่ะ..
ส่วนไอ้ดิวกับไอ้ปิ...มันอ้วนกว่าเรา อิอิ.. อ.บอกให้เอาคนผอมๆเราก็เลยเสียสละ
หน้าท้องที่มีไขมันน้อยนิดของเราให้เพื่อนๆได้ศึกษาอวัยวะภายใน
จากultrasound...ตรวจไปใจก็ลุ้นว่าจะมีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นมั้ยน้อ..
มีเนื้องอกรึป่าว? ตับจะแข็งรึป่าวว? ...ผลตรวจ อ.บอก "normalนะคะหมอ"
โอ้ววว...พระเจ้าดีจายยจางงเลยย จากนั้นก็ไปกินข้าว ตอนบ่ายเตรียมสอบ
เวลา 13:30 น. มาถึงแล้วววว
ห้องสอบก็คือห้องเรียนของเรานี่ล่ะ ถูกจัดสถานที่เตรียมสอบ lab กริ๊ง!!!
ที่เห็นในรูป ที่เป็น blog เสียบ film ที่อยู่รอบๆห้อง ก็เสียบแผ่นfilm เพื่อใส่ข้อสอบแต่ละข้อ
สอบทั้งหมด 24 ข้อ ข้อละ 4 นาที
(ขอเปลี่ยนชื่อทันที จาก labกริ๊ง ..ให้เป็น.. labกรี๊ดดดด!!!)
แม่งงง...ตรูนั่งจำfilm มาทั้งคืน ผลสุดท้ายก็เหมือนเดิม
สอบเสร็จปุ๊บ...อาจารย์เฉลยปั๊บ!!! อารมณ์ตอนนั้นยิ่งแย่กว่าเก่า
รู้เลยว่าถูกกี่ข้อ ผิดกี่ข้อ ไม่ขอบอกละกัน..อายตัวเองว่ะ เหอะๆๆๆ
เนี่ยล่ะ พออารมณ์ดีขึ้น ก็ไปกินข้าวเย็นกันที่ร้านหน้าไม้
ปาน ปิ โอ โน้ต ดิว ปลา 6 คนอ่ะนะ นอกนั้น ขอบายสลายตัว...
กินเสร็จคิดแผนต่อไปทันที ไม่ร้องเกะ ก็ กินเหล้า..(คนละทางเลยเนอะ)
และแล้วเพื่อนๆ(คือไอ้โอ) ก็บอกตามใจคนขับรถ(คือเรา)
แหะๆๆ..แล้วอารมณ์ตรูตอนนั้น จะเลือกเกะทำไมล่ะ? ...ไป Glue's ดีก่า
เวลา 21:30น. ถึงร้าน Glue's(มันไม่ดีนะทุกคน..อย่าไปบ่อย
 ) วาดฝันไว้ว่าจะมีสาวๆ เต็มร้าน เพื่อชดเชยอารมณ์ตอนกลางวัน...
ตรึงงงง....พวกเราไปเป็นโต๊ะที่ 2 ของร้าน .. วันนี้คนมันไปไหนกันหมด.. ให้เหตุผลตัวเองว่า เพราะว่าวันนี้มันวันธรรมดา(วันพุธ) มีแต่พวกเราว่าง
แล้วก่อนไปถึงร้านฝนมันก็ตกหนักมาก เดี๋ยวดึกๆคนก็เต็มร้านเอง
สรุปแล้ววว...คืนนั้นนับได้มากสุด 5 โต๊ะ
ถึงแม้เพลงจะน่าฟังจริงๆ(แต่ก็เป็นครั้งแรกที่มากินเหล้าแต่ไม่ได้ลุกเต้น..55)
ก้อเอาวะ ปลอบใจกันอยู่ 3 คน (ปาน ดิว จิ๊บ) อย่างน้อยเพลงมันก็น่าฟัง
เรามาไม่ถูกจังหวะกันเอง...ไว้โอกาสหน้าละกัน (black เหลือครึ่งขวดแน่ะ)
กลับมาถึงคอนโดนอนหลับโดยสวัสดิภาพ...ตื่นมา 11 โมง
นั่งดู tv เก็บเสื้อผ้า พอบ่าย 3 แม่มารับรับกลับบ้าน ระหว่างทางก็ไป
แวะโน่น..แวะนี่เรื่อยๆ ถึงร้อยเอ็ดจริงๆ ก็ 18:30น. กินข้าวอาบน้ำซักพัก
ก็พากันเดินทางมา บขส.(ไป กทม.เฟ้ยยยย!!! ไม่รู้เหมือนกันไปทำอะไร??)
รถ VIP 24 ที่นั่ง เวลาออก 21:30น. หลับบ้าง ตื่นบ้าง..
ถึงแล้ววว...ถึงบ้านกรุงเทพฯ โดยสวัสดิภาพ 4:30น. แล้วก็มานั่ง up space
ให้คุณๆท่านๆ ทั้งหลายได้มาอ่านกันนี่ล่ะ!!!
สิ้นสุดภารกิจชีวิต ในช่วง 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา
เนี่ยล่ะน้า....แต่ละวันของคนๆนึง ที่ไม่ได้ดีพร้อมม..แต่ก็มั่นใจว่าดีพอ--ฮิ้วววว!!!
 นายชาเย็น
12 พฤษภาคม 2549
09:30 น. |
|
|
