| pongsun's profile^^C-h-A_Y-e-N^^PhotosBlogLists | Help |
|
June 27 CHEER'49...MEDICINE'34 KKU!!! CHEER'49...MEDICINE'34 KKU
WEED.......BOOM
WE COME FROM KKU
AND WHO ARE WE WE WE
OH! YOU CAN SEE SEE SEE
HEY! SEE M E D
MEDICINE........BOOM!!!!!
เฮ้อ!!!!....ถอนหายใจยาวๆ พร้อมกับบอกออกไปว่า "สำเร็จแล้วคร้าบบบบ..งานเชียร์ของพวกเราทุกคน"
ก่อนอื่นที่จะเล่ารายละเอียดต่างๆ ให้ฟัง ก็ขอแนะนำบวกกับโฆษณาตัวเองก่อนละกันนะคับผม
![]() สุดหล่อคนนี้ พี่ปาน'77 ประธานเชียร์
หน้าที่หลักของประธานเชียร์ คือ ประเมินการร้องเพลงของน้องว่า ผ่าน/ไม่ผ่าน จนถึงวาระสุดท้าย
ที่จะตัดสินได้ว่า น้อง ผ่านเชียร์/ไม่ผ่านเชียร์ สามารถเป็น MEDICINE'34 ได้หรือไม่...ใหญ่เนอะ!!!
นอกจากนี้ก็ยังมีหน้าที่ปิดเชียร์ในแต่ละวัน แล้วก็ควบคุมสถานการณ์ในห้องเชียร์
![]() สุดหล่ออีกหนึ่งคน พี่อู๋'46 หัวหน้าSTAFFระเบียบ ปี5
หน้าที่ของเค้าคนนี้ คือ คนที่คอยดู คอยควบคุมระเบียบของน้องปี 1 ในห้องเชียร์
ย้ำนะ...คณะเราไม่มีว้าก ทุกอย่างมีเหตุผล มีความถูกต้อง จนทำให้เกิดความเครียด...555 ไซโคนั่นเอง
แล้วก็มีหน้าที่ควบคุมSTAFFระเบียบ ปี5 ทุกคน ในขณะที่ห้องเชียร์ ยังไม่มีประธานเชียร์
![]() สุดหล่ออีกหนึ่งคน พี่บาส'161 หัวหน้าSTAFFระเบียบ ปี3
หน้าที่หลักของเค้าคนนี้ คือ คุมระเบียบ การจัดแถวทุกอย่างของน้องปี 1 ตอนอยู่นอกห้องเชียร์
และคอยควบคุม STAFFระเบียบ ปี3 นอกจากนี้ ยังมีหน้าที่ตัดสิน BOOM MED ของน้องปี 1
อีกจำนวนทั้งหมด 9 ครั้ง แล้วก็ยังมีหน้าที่คุมแถวก่อนปล่อยน้องกลับหอ...
...และแล้วในที่สุด วันเปิดเชียร์ก็เริ่มขึ้น คือ วันพุธที่ 14 มิถุนายน 2549 ตามที่องค์การนักศึกษา
กำหนดให้มีกิจกรรมร้องเพลงร่วมคณะ (กิจกรรมเชียร์) ในวันแรกได้...
![]() วันแรกของการเชียร์บอกตามตรงว่าเราโคตรตื่นเต้นที่จะได้ทำหน้าที่เป็นประธานเชียร์ครั้งแรกในชีวิตก็คนเรามันไม่เคยนี่หว่า...ทำไงได้!!! ในตอนแรกเป็นหน้าที่ของน้องปี 3 ในการรวมแถวน้อง จัดแถวน้องให้เป็นระเบียบ แจ้งเรื่องระเบียบเชียร์ เรื่องการขออนุญาตในแถว รวมถึงพาซ้อมถวายบังคม ได้มีการเรียกน้องรวมแถวบริเวณห้องสมุดจากนั้น ก็พาน้องไปถวายบังคมที่บริเวณ พระบรมรูปของสมเด็จย่าและสมเด็จพระราชบิดา ของโรงพยาบาลศรีนครินทร์ของเรา
เสร็จภารกิจถวายบังคมเรียบร้อย ก็พาน้องไปไหว้พระพุทธชินราช แล้วก็ต้องรีบทำเวลาเพราะสายมากแล้ว จากนั้น ถึงได้รวมน้องปี 1 เพื่อตั้งแถว เตรียมพร้อมที่จะเข้าห้องเชียร์อย่างจริงจังเสียที บรรยากาศในห้องเชียร์ของวันแรกเริ่มขึ้น น้องปี1 ทุกคนเข้าห้องเชียร์ นั่งระเบียบเชียร์เรียบร้อย จากนั้นเราก็เป็นคน กล่าววัตถุประสงค์ของงาน กล่าวรายละเอียดการจัดกิจกรรม แล้วก็ได้เชิญ ท่านรองคณบดีฝ่ายกิจกรรมพิเศษและวิเทศสัมพันธ์เป็นประธานในการกล่าวเปิดกิจกรรม
จากนั้นก็ถึงขั้นตอนในห้องเชียร์ของวันแรก เริ่มต้นด้วย STAFF ร้องเพลงปี 2 สอนเพลงน้อง ในช่วงแรกสอนเพลงเดียวนั่นคือ เพลงที่สำคัญที่สุด แพทยศาสตร์ขอนแก่น... จากนั้นก็หมดเวลาในช่วงแรกของห้องเชียร์ถึงเวลาปล่อยน้องเดินออกจากห้องเชียร์เพื่อรับประทานอาหาร แล้วทุกคนก็กลับเข้ามาสู่ความเครียดของห้องเชียร์อีกครั้ง ด้วยการสอนเพลงต่ออีก 5 เพลง คือ
BOOM MED , ลงสนาม , MARCH ALONG , MD LA LA LA , ลาแพทยศาสตร์ศรีนครินทร์ หลังจากนั้น คือเวลาที่ STAFF ระเบียบปี 5 ลงเพื่อสอนน้องและชี้แจงรายละเอียด ว่าต้องร้องเพลงคณะผ่านทุกเพลง BOOM MED ผ่าน 18 ครั้ง ถึงจะถือว่า "ผ่านเชียร์" ในวันแรกก็ให้การบ้านน้องไปเยอะทีเดียว ประมาณ 3 ข้อแน่ะ...ให้ไปห่อปกสมุด ไปหาความสำคัญของเลข 18 และ คัดชื่อเพื่อน วันที่ 2 ของการเชียร์(16 มิถุนายน) หลังจากเชียร์วันแรกสอนร้องเพลงไป 6 เพลงแล้ว กิจกรรมหลักๆ ของวันนี้ คือ สอนร้องเพลงที่เหลืออีก 7 เพลง ประกอบไปด้วย งามศรีนครินทร์ , รวมรักแพทยศาสตร์ , GET IT OUT , HIGHER , COME TO CHEER , แพทยศาสตร์รำลึก , VICTORY(อ่านว่า วิก - ทรี่ นะคับคุณ!!!) ช่วงหลังเวลาที่เหลือ STAFF ระเบียบ ปี5 ก็ลงมาพูดกับน้องแล้วก็ถามการบ้านที่ให้น้องไปหาครั้งก่อน จากนั้นเราก็ปิดเชียร์ จากใบประเมินก็ทำให้น้องรู้ว่า ยิ่งเชียร์ ยิ่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ วันที่ 3 ของการเชียร์(19 มิถุนายน) วันเชียร์วันที่ 3 เป็นวันที่เราได้ตรวจการบ้านน้องที่ให้ไปตั้งแต่วันแรก ที่ให้ไปคัดชื่อมา แล้วทดสอบดูว่า จำเพื่อนได้หมดหรือเปล่า(ก็ไม่หมดอยู่แล้วล่ะนะ...!!!) ได้คุยกับน้อง ได้เริ่มทดสอบน้อง ว่าไปสอบร้องเพลงที่ผ่านมา เสาร์-อาทิตย์ ผลงานเป็นอย่างไรบ้าง ปรากฏว่า "ไม่ผ่าน" ครับท่าน แต่ก็ยังมีหวังน่า...น้องเราทำได้อยู่แล้ว --- เริ่มรู้สึกเครียดแล้วล่ะ อีก 3 วันของการเชียร์ กับอีก 12 เพลง กับ BOOM MED 18 ครั้ง วันที่ 4 ของการเชียร์(21 มิถุนายน) วันเชียร์วันที่ 4 เป็นวันที่เราประทับใจมากๆ น้องวันนี้เริ่มมีน้ำตาให้กับเพื่อนๆด้วยกันเอง สอบผ่านไปด้วยดีกับผลที่น่าพอใจอย่างมาก คือ
BOOM MED นอกห้องเชียร์ 1 ครั้ง กับเพลง 3 เพลง คือ ลงสนาม , MARCH ALONG , ลาแพทยศาสตร์ศรีนครินทร์ ใกล้แล้วครับน้อง วันนี้ทำดีมาก ทำให้พี่ได้เห็น ทำให้พี่ได้เสียน้ำตาให้กับน้องเลยล่ะ ประทับใจมากเลยนะรู้มั้ย ที่น้องปี 1 ให้กำลังใจกัน ชมเชยกัน รักกัน มีน้ำตาให้กัน มือแต่ละคนแดงมากกว่าจะผ่าน เพลง MARCH ALONG ที่มีท่าตบมือ วันนี้พี่พอใจน้องๆมากครับ ขอชื่นชมครับพวกคุณทั้งหลาย
วันที่ 5 ของการเชียร์(23 มิถุนายน) วันเชียร์วันที่ 5 เป็นวันที่น้องเหนื่อยกันมาก เนื่องจากเมื่อวานเป็นวันไหว้ครู แล้วยังถูกสั่งห้ามจากส่วนกลางไม่ให้น้องปี1 ของเรารวมตัวกันซ้อมร้องเพลงอีกต่างหาก เราก็เลยได้แต่ให้น้อง สอบ BOOM MED ในห้องเชียร์ กับ สอบเพลง แพทยศาสตร์รำลึก ผลปรากฏว่า วันนี้น้องปี 1 ผ่าน BOOM นอกห้องเชียร์ 3 ครั้ง ผ่าน BOOM ในห้องเชียร์ 4 ครั้ง แล้วก็ผ่านเพลงแพทยศาสตร์รำลึก ก็สรุปได้ว่า เหลือไว้ในวันปิดเชียร์ คือ BOOM 10 ครั้ง แล้วก็ เพลงที่เหลืออีก 8 เพลง โหดจังเลยอ่ะ!!! วันนี้อ่ะนะ ก็มีเกือบทุกรูปแบบเหมือนเดิม ทั้งน้ำตา ทั้งเหงื่อ ทั้ง HYPERVENTILATION หลังจากนั้นก็ได้มีการประชุมกัน พี่ปี5 น้องปี3 ขอบคุณน้องๆทุกคน ที่ตั้งใจมาทำงานเชียร์เพื่อน้องของเรานะครับ จากนั้น ก็มีบรรยากาศซึ้งๆ น่าประทับใจ ร้องเพลง"ถนนสายนี้เธอมีฉัน"ให้น้องปี3ฟัง แล้วจากนั้นก็แยกย้ายกันกลับหอของแต่ละคนคร้าบบบบบ!!!!
วันปิดเชียร์(25 มิถุนายน) วันสุดท้ายที่ทุกคนรอคอย น้องตั้งใจสอบร้องเพลงมาก ตั้งใจมากจริงๆ (ขณะที่กำลังพิมพ์อยู่ นึกถึงบรรยากาศนั้น น้ำตาแทบไหล) น้องก็ตั้งใจร้องผ่านไปทีละเพลง ตั้งแต่ งามศรีนครินทร์ , VICTORY , HIGHER , GET IT OUT แต่อย่างว่า เวลาปิดของอาจารย์พรทิพย์ รองคณบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา ก็คือ ปิดตอน 19:15 น. เอาล่ะสิ น้องปี 1 เหลืออยู่ ประมาณ เพลงร้อง 4 เพลง คือ แพทยศาสตร์ขอนแก่น , MD LA LA LA , รวมรักแพทยศาสตร์ , COME TO CHEER แล้วก็ BOOM ในห้องเชียร์อีก 5 ครั้ง เพราะ BOOM ที่จะสอบนอกห้องเชียร์ ได้สอบกับน้องปี3 ผ่านหมดแล้ว บรรยากาศนี้สุดยอดมาก ... น้องปี3 เล่าให้ฟังว่า น้องปี1ของเรา เก็บข้าวเอง เก็บขยะเอง แล้วรีบตั้งแถวเพื่อเตรียมพร้อมที่จะสอบ BOOM MED แล้วก็สอบพร้อมกัน สั่งเพลงพร้อมกันทุกคน แล้วก็ผ่านไปได้ด้วยดี ดีเยี่ยมจริงๆคับผม....ขอชมว่าสุดยอด จากใจจริง หลังจากนั้นความเครียดในห้องเชียร์ก็เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อาจารย์พรทิพย์กล่าวปิดเชียร์ เราก็ลุ้นว่า...เอาแล้วหว่า น้องปี1 ตูจะไม่ผ่านเชียร์จริงๆ หรือนี่? หลังจากนั้น ก็มีน้องยกมือขออาจารย์พรทิพย์ "ขอต่อเวลาครับ/ค่ะ อาจารย์...อาจารย์พรทิพย์ของเราก็ตอบไปด้วยความเต็มใจอ่ะนะ ถ้าเผื่อประธานเชียร์ไม่ตอบคำถาม ครูก็อนุญาตให้ต่อเวลาได้ค่ะ" เฮ้อ!!! คิดอยู่ในใจก่อนหน้านี้ น้องตูจะกล้าขออาจารย์พรทิพย์รึป่าวเนี่ย? เวลาของการสอบร้องเพลงต่อ ก็ได้เริ่มขึ้นอีก น้องก็เริ่มทำฝันให้เป็นจริง จนเหลือเพลงสุดท้าย แพทยศาสตร์ขอนแก่น..... เป็นสิ่งที่มันทำร้ายจิตใจประธานเชียร์อย่างแรงงงง.....ไม่ผ่าน!!!!!!!!!!!! ....เฮ้อ!!!! บรรยากาศต่อไป ไม่ขอเล่ารายละเอียดแล้วกันอ่ะนะ แต่เอาเป็นว่า...เราขอให้มันจำไว้อยู่ในจิตใจของทุกๆคน ทั้ง ปี1 ปี2 ปี3 และ ปี5 ตลอดไปนะครับ...
สิ่งที่เห็นจากบรรยากาศในตอนนั้น ได้เห็นน้ำตาของแต่ละคนที่รักกันจริงๆจากใจ เห็นน้ำตาที่พี่กับน้องมีให้กัน เห็นน้ำตาที่เพื่อนแต่ละคนมีให้กัน เห็นถึงความเสียสละของน้องๆ ความรักและความสามัคคีของน้องๆ อารมณ์และใจที่น้องอยากเป็น MEDICINE'34 ที่ทุกคนสื่อออกมาทาง แพทยศาสตร์ขอนแก่นรอบสุดท้ายที่ทุกคนได้ร้องกัน....น่ารักขนาดนี้ ไม่ให้ผ่านได้ยังไงล่ะคับน้อง!!!...ขอบอกกับทุกคนว่า เหตุการณ์ในวันปิดเชียร์นั้น มันจะฝังลึกอยู่ในจิตใจของผม(ไอ้ประธานเชียร์คนนี้แหละ)...ตลอดไป
ขอบคุณทุกคนมากๆ จากใจจริงครับ ที่ทำให้เชียร์ครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก... ขอบคุณน้องปี 1 น้องคือน้องของพี่น่ารักมากๆ ขอบคุณที่เข้าใจถึงกิจกรรมที่พี่จัดให้นะครับ ขอบคุณน้องปี 2 ในวันนี้น้องเป็นรุ่นพี่ของน้อง MED'34 เป็นผู้ให้มีความสุขมากกว่าได้เป็นผู้รับครับ ขอบคุณน้องปี 3 ถ้าไม่มีน้องปี3 ที่น่ารัก ก็ไม่มีน้องปี1 ที่น่ารักแบบนี้เช่นกันครับ พี่รักน้องครับ ขอบคุณเพื่อนปี 5 ในตอนแรก เราขอพูดจากใจจริงว่า ไม่มั่นใจในตำแหน่งนี้มากๆ แต่ในวันนี้ ขอขอบใจเพื่อนๆทุกคนที่มาช่วยกัน ทำให้น้องของเรา เป็นแพทย์ที่ดี ในอนาคต...MED'30 เรารักพวกแกว่ะ!!! June 26 ณ วิสัญญีวิทยา (ดมยา)...ณ วิสัญญีวิทยา (ดมยา)...
นึกอยู่ตั้งนาน ว่ามีเรื่องอะไรจะเล่าให้ฟังดี สำหรับภาควิชานี้ ขอสรุปแบบไม่อ้อมค้อมละกัน
ไม่งั้นก็คงมีแต่คนบ่นว่า เราบรรยายซะยืดยาว...หุหุ
สำหรับภาควิชานี้ ก็มีทั้งหมด 3 หน่วยกิต กับช่วงเวลา 3 สัปดาห์ ขึ้นชื่อว่า ภาควิชาดมยา
สิ่งแรกที่นึกถึง ก็คือ มีแต่อาจารย์ที่ใจดี น่ารักก...หน้าตาดีด้วยล่ะจะบอกให้!!!!
จะมีภาควิชาคลินิกที่ไหนอีกล่ะ...ที่มีการแจกขนม แจกลูกอมให้เด็กๆกินระหว่างเรียน
หลับก็ไม่ว่า สอนไปก็ยิ้มไป ไม่เคยเห็นอารย์ท่านไหนดุซักคน...จริงๆนะ
![]() วิสัญญีแพทย์มีความสำคัญยังไงน่ะเหรอ...อืมมมม!!! ไม่มีหมอดมยา ก็ไม่มีการผ่าตัดเกิดขึ้นได้อ่ะนะ
หมอดมยาถือได้ว่าเป็นผู้ควบคุมการผ่าตัดเลยล่ะ ถ้าสั่งให้ศัลยแพทย์หยุดผ่า...ก็ต้องหยุด
เพราะต้องมีหน้าที่คอยควบคุมผู้ป่วยตลอดเวลาที่ได้รับการผ่าตัดว่าเป็นยังไง
ยังหายใจปกติมั้ย หัวใจเต้นดีมั้ย
ถือได้ว่าเราโชคดีอย่างมากที่ได้เรียนภาควิชานี้ ตอนทำงานเชียร์พอดีอ่ะนะ...สนุกดี!!
เรียนเสร็จ 4 โมงเย็นก็ต้องรีบวิ่งวุ่นเปลี่ยนชุดจากชุดเขียวห้องผ่าตัด ไปใส่เสื้อกาวน์เหมือนเดิม
เพื่อเป็นประธานเชียร์อ่ะนะ!!
หัวก็ฟู...ผมก็หยองอีก เฮ้อ!!! ถ้าน้องปี 1 มารู้เบื้องหลัง จะสงสารเราบ้างมั้ยเนี่ย...อิอิ!!
สิ่งที่ได้เรียนรู้จาก 3 อาทิตย์ที่ได้อยู่ภาควิชานี้ รู้ว่าการให้สารน้ำต่างๆ เข้าทางร่างกายของผู้ป่วย
เพื่อชดเชยความสมดุลย์ของ electrolyte ทำอย่างไร ... ที่สำคัญอ่ะนะ ใส่ท่อช่วยหายใจก็เป็นแล้ว
ดมยาสลบให้ผู้ป่วยระงับความรู้สึกเพื่อเตรียมพร้อมการผ่าตัด ก็ทำเป็นแล้ว...
ที่จะโชว์ว่าทำเป็นอีก ก็คือ ทำ spinal block หรือที่เค้าเรียกว่า block หลัง เพื่อทำให้ชานั่นแหละ ...
อีกอันหนึ่ง ก็ได้เรียนรู้วิธีที่จะให้ออกซิเจนกับผู้ป่วย ว่าต้องทำยังไง ต้องตั้งเครื่องยังไง
เรามั่นใจว่า ทุกคนที่มาเรียนภาควิชานี้ ต้องมีความสุขอย่างแน่นอน ไม่มีอะไรจะชิวกว่านี้อีกแล้วล่ะ!!!
สัปดาห์สุดท้ายของการเรียนวิชานี้ ก็คือสัปดาห์สุดท้ายของการเชียร์เหมือนกัน!!
ไอ้เรามันก้อคนคิดมากอ่ะนะ เรื่องเชียร์มีปัญหาอะไรนิดหน่อยก็ไม่มีสมาธิทำงาน
จนก่อนวันสอบ 2 วัน ก็คือวันเชียร์วันที่ 4 (จากทั้งหมด 6วัน) กระผมก็ยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเลยล่ะ!!!
สุดท้าย ก็ไม่มีอะไรที่จะดีไปกว่า การที่ไอ้ปานคนนี้มานั่งเศร้าโศกอยู่ประมาณครึ่งวันหลังสอบเสร็จ
ยอมรับว่าเครียดมากจริงๆ วันนั้นเพราะรู้ตัวดี ว่ามันทำไม่ได้จริงๆอ่ะ ไม่ได้ยากเลยนะข้อสอบ...
แต่เรามันไม่อ่านเองนี่หว่า จะไปโทษใครอีกล่ะ!!!
...อย่างน้อยความโศกเศร้าก็ต้องเก็บมันลงไปที่จิตใต้สำนึกให้ได้
เตรียมพร้อมกับการเป็นประธานเชียร์ครั้งที่ 5
ความสุขของการได้ทำกิจกรรมนี้ มันก็มาลบล้างความเศร้าโศก ความเครียดได้เยอะเลยทีเดียวล่ะ
และแล้วก็ลงกองวิสัญญีวิทยา ด้วยความงุนงงพอสมควร
กับความรู้ที่ไม่ค่อยจะมี...แต่ยังไงก็น่าจะผ่านนน..เชื่อใจว่าตัวเองคงไม่ตก...เฮ้อ!!!
สิ่งที่จะลืมขอบคุณไปไม่ได้...
ขอบคุณเพื่อนใน block ทั้ง 9 คนที่เหลือ ที่เรียนไปพร้อมกัน
แล้วก็คอยให้ความรู้กับเราเรื่องต่างๆ เพิ่มเติมอ่ะนะ
ไม่มีพวกแก เราคงจะเหลวแหลกกว่านี้มากๆเลยล่ะ!!!
...นี่ก็สิ้นสุดกับ 12 สัปดาห์ของ MINOR ที่เรียนแบบสบายๆ มีความสุข...ต่อไปครับทั่น
ผมกำลังจะก้าวสู่หลุมนรกอย่างแท้จริงของ ศัลยศาสตร์ 6 สัปดาห์ กับ อายุรศาสตร์ 6 สัปดาห์
จะเหลือชีวิตรอดซักเท่าไหร่ กับการอยู่เวรถึง 6 โมงเช้า จะรีบมารายงานให้ฟังละกันน้า!!! June 04 ณ นิติเวชศาสตร์ณ นิติเวชศาสตร์...!!!
ผ่านไปอีก 1 อาทิตย์อีกแล้วครับทั่น... กับการเรียนที่ภาควิชานิติเวชศาสตร์ (FORENSIC MEDICINE)
นึกไปก็สนุกดี...ลองคิดดูดิ เริ่มเรียนวันจันทร์ ลงกองวันศุกร์ 1 หน่วยกิต แต่งานเยอะโคตรๆๆๆๆ
![]() เริ่มต้นเล่าเรื่องกับกิจกรรมที่ได้ทำ ตั้งแต่เสาร์อาทิตย์ ก่อนขึ้นเรียนนิติเวชศาสตร์ในครั้งนี้
ก็เป็นวันที่ได้ไปดูน้องซ้อมเชียร์เป็นปกติแบบที่ไปทุกวัน ก็ยังดีขึ้นกว่าเดิมอ่ะนะ...
![]() ![]() หลังจากนั้น วันอาทิตย์ก็เป็นกำหนดการ BIG CLEANING DAY ของสโมสรนศ.พ. ครับคุณ
เราก็เป็นคนทำกำหนดการให้มันวุ่นวายอีกละ (แสดงมากๆ) ก็ไม่มีอะไรมากมาย
คือ ตอนแรกกำหนดการเรียกน้องไปทำความสะอาดเป็นตอนเช้า แต่เราเห็นว่าตอนเช้าน่ะ
ห้องประชุมพื้นเอียงมันยังเปิดแอร์อยู่ ก็เลยเปลี่ยนกำหนดการให้น้องซ้อมเชียร์ตอนเช้าแทน
แต่ปัญหามันอยู่ที่ ผมเองลืมบอกนายกสโมฯ กับลืมบอกHEADงานสิครับทั่น...เพื่อนจะโกรธมั้ยเนี่ย!!!
แต่สิ้นสุดแล้ว งานก็ออกมาด้วยดี ให้น้องมาทำ BIG CLEANING ตอนบ่ายแทนจนสำเร็จด้วยดี...
('_")!!!
มาถึงวันเปิดเรียนวันแรก...อาจารย์เข้ามาสอนทบทวน(เพราะว่าก็เคยเรียนมาตั้งแต่ตอนอยู่ปี4ด้วย)
ก็คนไม่ได้อ่านหนังสือมา คงตอบได้หมดทุกคำถามมั้งครับคุณ!!!
สุดท้ายหมดคาบ อ.มณีวรรณก็ออกจากห้องพร้อมกับคำว่า "พรุ่งนี้ยังรู้แค่นี้อยู่ ครูไม่สอนนะ!!"
เป็นคำพูดที่ดีมากครับอาจารย์ ในเย็นวันนั้นต่างคนต่างอ่านทบทวนกันทุกคน (ยกเว้นตูมั้ง!!)
ช่วงเย็นวันแรก อ.วิรุจน์ก็เรียกไปดูการผ่าศพ เป็นผู้หญิงอุบัติเหตุรถขนน้ำมาชน
แล้วอาจารย์ก็เล่าเหตุการณ์ว่า ถูกชนแล้วกระเด็นมาอีกฟากหนึ่งแล้วก็ตกคลองน้ำ....เสียววว!!!
ผ่าศพดูจนพบสาเหตุการตายว่าบาดเจ็บกระดูกสันหลังระดับคอร่วมกับเลือดออกในสมอง
เรียน GROSS มาตั้งแต่ตอนปี 2 ก็ไม่เหมือนผ่าศพครั้งนี้ ก็นิติเวชเค้าไม่ได้มีการมาแช่ฟอร์มาลินนี่นา!!
ผ่าแบบสดๆเลยนั่นล่ะ...กลับถึงห้องก็รีบชำระร่างกายกลิ่นทั้งหลายที่ติดเสื้อผ้ามา
วันอังคาร...ผมได้ไปศาลครับคุณ ไปนั่งฟังการพิจารณาคดี "พยายามฆ่า" ฟังแล้วน่ากลัวเนอะ ได้เรียน
กับท่านผู้พิพากษาด้วย ท่านน่าเคารพดีอ่ะนะ!!! สมกับตำแหน่งผู้พิพากษาทุกคนเลย
วันพุธ...ก็นั่งเรียน lecture ธรรมดา แล้วก็ present seminar กัน ลืมลงรายละเอียดไปว่า อยู่ภาควิชานี้
งานเยอะมาก ทั้ง present seminar , present journal etc. นั่งทำ power point อยู่ทั้งวัน
![]() วันพฤหัสบดี...วันนี้ก็ presentงาน เกือบทั้งวัน ทีเด็ดอยู่ที่ตอนเย็นที่ตั้งใจไว้ว่าจะเตรียมตัว
ทำpresent journal วันศุกร์ กับอ่านหนังสือสอบอ่ะดิ ปรากฏว่าเวลา 17:00 น. มีโทรศัพท์เข้าเครื่องเรา
เสียงปลายสายก็บอกมาว่า "หมอคะ ติดต่อกลับ อ.มณีวรรณด่วนค่ะ มี caseจมน้ำตาย อ.จะพาไปดู"
ตื่นเต้นสิครับคุณ ถึงแม้เป็น case จมน้ำตาย แต่ก็ได้ไปดูที่เกิดเหตุจริงๆ แบบว่าได้ประสบการณ์อ่ะนะ
ตรวจสอบเสร็จแล้ว อ.ก็สั่งงานทันที "ทุกคนเขียนใบชันสูตรศพ แล้วเอามาส่งครูพรุ่งนี้เช้า"
เพิ่มการบ้านอีกอย่างแล้วสิตู แต่ก็ดีถือว่าได้เรียนรู้...ถือว่ากลุ่มเรา hot นะเนี่ย อ.บอกว่า
"เป็นกลุ่มที่ 3 ตั้งแต่ 3 ปีที่ผ่านมา ที่ได้มาดูศพในสถานที่เกิดเหตุ...!!!" ดีใจครับ ดีใจ '_"
วันศุกร์...สอบครับสอบ วันนี้สอบ แต่กว่าจะสอบก็ บ่าย 3 เพราะว่าต้องเรียนก่อนตั้งแต่เช้า
ถึงวินาทีสุดท้ายก่อนที่จะสอบ ตูก็ไม่ได้อ่านหนังสือเหมือนเดิมอ่ะดิ แต่ดีใจมากๆครับทั่น
ครั้งนี้...ไม่มี PRE-EXAM SYNDROME ครับทั่น ร่างกายแข็งแรงปกติดีเตรียมพร้อมการสอบ
สอบเสร็จก็ไปดูน้องซ้อมเชียร์ แล้วก็ประชุมคณะกรรมการเชียร์ต่อ เสร็จแล้วก็ไปกินข้าวกับเพื่อนกัน
ได้เรื่องอีกแล้วครับ นั่งรอกินเนื้อย่าง ร้านเพ้งเนื้อย่างเกาหลี รอนานมากๆๆๆๆๆ
จนเรากับเพื่อนๆตัดสินใจเดินหนีออกจากร้าน ก็คนมันหิวนี่หว่า ยังเป็นคนดี จ่ายค่าบาร์บีคิว
ให้ร้านมัน 100 บาท มันบอกว่าเรากินไป 5 ไม้ คิดไม้ละ 20 บาท
ส่วนเนื้อที่ตักมาแล้วยังไม่ได้กิน"ไม่คิดตังค์"...อ้าว มึงก็ลองคิดดูดิ ตูจะได้เผาร้านซะ...ชิ!!!
สุดท้ายก็ได้ลงท้ายด้วยการไปกินคอหมูย่างกัน ตรงถนนกลางเมือง...อิ่มมม...กลับมานอนนน!!!!
และแล้วก็ถึงวันเสาร์...ทำหน้าที่เป็นพี่รหัสที่ดี พาน้องไปเลี้ยง ไดโดม่อน แล้วก็กินไอติมต่อ
ไอ้ปานคนเนี้ยตัวเบาเชียวว!!!...กระเป๋าตังค์ถูกดูดเงินซะเกลี้ยง...น้ำตาไหล!!! ฟาดไปเกือบพัน
แต่ก็ดีอ่ะนะ ไม่เป็นไรนานๆที ขอให้น้องเรามันทำตัวน่ารักแบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็พอใจล่ะ ... ซึ้งป่ะ!!
![]() ![]() แนะนำสายรหัสผมดีกว่า...(ขายเพื่อนแล้วก็มาขายน้อง...)
น้องพลอย'177 ปี2 น้องที่แสนดี ขยันทำงาน จากเมืองโคราช มีพี่รหัสปี 5 หน้าตาดี
น้องร็อค'77 ปี3 น้องอีกคนนึง รายนี้ยังดีที่ฉีดยาแล้ว กัดแต่ละที เจ็บเป็นบ้า เป็นคนขอนแก่น
...ถึงตัวดำแต่ใจก็ไม่ดำอ่ะนะ
น้องปิ๋ม'77 ปี4 น้องคนนี้ตอนนี้มันอยู่ สูติศาสตร์ฯ กำลังจะตายกับการสอบ...มันเป็นเด็กร้อยเอ็ด
แต่ไม่ได้อยู่ในอำเภอเมือง บางคนที่ไม่รู้จัก ก็คิดว่ามันเป็นกระเทย ไปผ่าตัดแปลงเพศมา...555
น้องเมฆ'77 ปี2 น้องคนดีอีกหนึ่งคน ที่ขยันทำงาน มันมาจากนครพนม และที่สำคัญทังหมดนี้...
ทุกๆคนมันโชคดีตรงที่มีพี่รหัสปี5 สาย77 ที่หน้าตาดี และเป็นคนดี ห่วงใยมันตลอดเวลา...หุหุ!!!
รับประทานไอติมอย่างเอร็ดอร่อย จนอิ่มท้องจะแตก แล้วก็พากันกลับเข้ามอ น้องๆแต่ละคน
ก็แยกย้ายกันไปนอน(อ้วนแน่ๆ..) เราก็ไปทำงานต่อ แล้วก็มา up space เช่นเดิม...
เป็นไงบ้างครับ อีก 1 อาทิตย์ที่ผ่านมาของชีวิตผม... พรุ่งนี้ก็จะถึงวันที่น้องปี 1 เปิดเทอมแล้วอ่ะนะ
เดี๋ยว็เปิดเชียร์ซะละ...คงไม่ค่อยมีเวลามา up space ได้บ่อยเหมือนเดิมนะคร้าบบบบ!!!
เจอกันโอกาสหน้าครับพี่น้องงงงงง....
ขอบคุณเช่นเดิม
ทุกๆคนที่เข้ามาแวะเวียน และเป็นห่วงเป็นใย...
น้องปี1 ทุกคนที่กำลังจะมาเข้าเชียร์ที่พี่จัดให้ อย่างสมัครใจ...ไม่ถูกบังคับ
น้องปี2 ที่ยังมาซ้อมเชียร์ให้พี่อยู่ ถึงแม้มันจะเปิดเรียนแล้วก็ตาม...ใกล้ถึงวันจริงแล้วน้อง
น้องปี3 ที่จะเป็น staffระเบียบที่ดีต่อไปให้พวกพี่และน้องๆทุกคน ในอีกไม่กี่อาทิตย์
.......
สำคัญที่สุด เพื่อนๆ ปี5 ทุกคนที่จะเป็น staffระเบียบ คอยสอนน้อง ดูแลน้อง
ให้เป็น "หมอที่ดี" ในอนาคต
ช่วยกันเยอะๆนะพวกเราทุกคน
|
|
|