| pongsun's profile^^C-h-A_Y-e-N^^PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
August 18 เกือบจะครึ่งชีวิต...Extern** เกือบจะครึ่งชีวิต...Extern **
 ห่างหายไปอีกนานเหมือนเดิมครับผม เกือบจะ 5 เดือนเต็ม ที่ผมปล่อยให้ space ของผมเองเงียบเป็นป่าช้า...
ที่ผ่านมาในช่วงเวลา 4 เดือนมีเรื่องราวมากมายครับ โม้ให้ฟังประมาณ 3 วันก็ไม่จบ..ใครจะฟังฟะ!!!
(-_-)''
ผมจะเริ่มตรงไหนดีคับเนี่ย!!!
จากครั้งก่อนที่ผม up space ก็คือช่วงก่อนที่จะเป็น Extern เต็มตัว และแล้วชีวิตของผมก็ก้าวเข้าสู่การทำงาน
ผมผ่านกลุ่มงานศัลยกรรมไป 12 สัปดาห์ ... ER อุบัติเหตุฉุกเฉิน 4 สัปดาห์ ...
และตอนนี้ผมอยูกลุ่มงานกุมารเวชกรรมมาแล้ว 4 สัปดาห์ จากทั้งหมด 8 สัปดาห์
... ก็เลยเป็นที่มาของคำว่า "ครึ่งชีวิต Extern"...เพราะผมเกือบจะเป็น Extern ได้ 24 สัปดาห์จาก 48 สัปดาห์
ที่ผ่านมาก็ถือว่า อยู่รอดมาได้ กับการอยู่เวรวันเว้นวัน ได้นอนบ้าง ไม่ได้นอนบ้าง
แต่ก็รู้สึกว่า มีความสุขกับการทำงานนะครับ ได้ทำงานอย่างสบายใจ อาจารย์ใจดี พี่ๆ Intern น่ารักช่วยกันทำงาน
ถึงแม้บางทีไอ้น้องอย่างผมเนี่ย จะโคตรอู้ก็ตาม...
แปลกดีนะครับ...การเป็นหมอที่ดี มันยากกว่าที่คิด...จนถึงวันนี้ผมยังรู้สึกว่าบางครั้งผมยังดูแลคนไข้ไม่ดีพอ
แต่ผมก็หาคำตอบได้แล้วล่ะว่าสาเหตุมันมาจากตรงไหน...มาจากความรู้ของผมไงครับ...ความรู้มีไม่มากพอจะรักษาคนไข้ให้ดีได้ยังไง++
แต่ผมก็มีความสุขนะครับ เวลาได้พูดคุยกับคนไข้ที่อาการดีขึ้น กำลังจะหาย กำลังจะได้กลับบ้าน
แต่ในทางตรงกันข้าม ก็ได้เห็นคนไข้เสียชีวิตอยู่เหมือนกัน ก็เกิดอารมณ์หดหู่อย่างบอกไม่ถูก...บางทีทำให้เราเห็นเรื่องแบบนี้จนชิน
แต่อารมณ์ตอนนี้ผมขอบอกว่า ผมเริ่มเหนื่อยครับ...เหนื่อยกับหลายๆอย่าง หลายๆเรื่องที่ผ่านเข้ามา
บางทีคนเราก็มีหลายๆเรื่องให้คิดนะครับ ทุกครั้งที่เหนื่อย....ทำยังไงดี!!!
เวลาผมมีความทุกข์ หรือความไม่สบายใจ ถ้าไม่มีใครที่พร้อมจะฟังผมบ่น ก็มี space นี้ล่ะครับเป็นที่ระบาย
พวกคุณทุกคนเคยเป็นกันมั้ยครับ บางทีเราก็บอกสาเหตุหลักๆไม่ถูก ว่าอะไรทำให้เราเบื่อเราเซ็ง
แต่มันดันทำให้เราเกิดอารมณ์เบื่อ จนวันนี้ไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น...มันเกิดขึ้นกับผมแล้วครับ
ตอนนี้ที่ผมกำลังนั่งพิมพ์ space อยู่ มันก็เริ่มดีขึ้น ดีขึ้นเรื่อยๆครับ
คำตอบที่ว่า...อยู่ดีๆทำไมมันดีขึ้น...คือว่า ผมเอาเวลามานั่งย้อนดูรูปภาพเดิมๆครับ ว่ามันเกิดอะไรในชีวิตผมที่ผ่านมาบ้าง
ภาพเก่าๆมันทำให้ผมมีความสุข แปลกดีเหมือนกันอยู่ดีๆ ผมก็นั่งยิ้มอยู่คนเดียว หลังจากที่ดูภาพเสร็จ
ช่วงเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาไม่นานนี้ ผมก็ได้เจอทั้งเพื่อน ทั้งแฟน ได้ไปเที่ยวกันครับ มีความสุขดี
บางทีสำหรับคนที่เข้าใจจริงๆ เราแค่นั่งข้างๆกัน ไม่ต้องพูดอะไรมากมายนักหนา
ก็สามารถทำให้รู้สึกสบายใจขึ้นมา...เป็นยารักษาดียิ่งกว่า anti-depressant อีกนะครับ
ไม่รู้ว่าไอ้โรคขี้เหงากับโรคขี้เบื่อของผมเนี่ย มันจะหายไปตอนไหนเนอะ...
            เริ่มค้นหาตัวตนตัวเองได้ ผมเป็นคนไม่ชอบอยู่กับที่ครับ ชอบเดินทางไปเรื่อยๆ ถ้าชีวิตไม่ได้เรียนหมอ
ถ้าไม่เป็นวิดวะผมอาจจะเปิดบริษัททัวร์ของตัวเอง...นี่ขนาดว่า Extern ไม่ได้ว่างมาก แต่พวกผมก็ยังพากันไป
เที่ยวในจังหวัดอุบลกันได้นะครับ...มีเพื่อนจากขอนแก่นแวะมาเยี่ยม...มีแฟนจากโคราชมาหาเรื่อยๆ
แค่นี้ก็ถือว่าเป็น "ยาใจ" ทำให้ชีวิตมีความสุขมากขึ้นแล้วล่ะครับ
ถ้าอ่านจนจบก็ขออภัยละกันครับ ครั้งนี้มาแนวมั่วๆ ไม่ได้วางไว้แต่แรกว่าจะเขียนเรื่องอะไร
จับต้นชนปลายไม่ถูก อารมณ์ตอนแรกก็เศร้าๆ อยากระบายความเศร้าของตัวเองมากๆ แต่เอาเข้าจริงๆ มันก็หายเองโดยอัตโนมัติ แบบไม่มีสาเหตุ
อืมมม...เอาเป็นว่า จะรีบหาเรื่องแนวมีสาระ มาโม้ให้ฟังในเร็ววันนี้ครับ Comments (10)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://cha-yen.spaces.live.com/blog/cns!B4FEE75045CB0198!1546.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
