| pongsun's profile^^C-h-A_Y-e-N^^PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
May 26 ช่วงชีวิต ที่ผ่านมา...จนลงกองรังสีวิทยาช่วงชีวิต ที่ผ่านมา...
...ผ่านไปอีกแล้ว 2 สัปดาห์ กับเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นมากมายในชีวิต
นึกแล้วก็น่าใจหายเนอะ!!!
- ตอนที่อยากให้เวลามันผ่านไปช้าๆ มันกลับเดินไปอย่างรวดเร็ว
- แต่พออยากให้มันผ่านไปเร็วๆ มันก็ผ่านไปอย่างช้ามากกกก....ทรมานมากกก
 **เมื่อครั้งก่อนหยุดการเดินทางไว้ที่ กทม. กับสิ่งที่เราหวังไว้ตอนแรก
ว่าได้หยุดยาว 4 วัน ต้องหาความสุขใส่ตัวให้ได้มากที่สุด ... เฮ้อออ!!!ยิ่งคิดยิ่งเศร้า
ตอนนั้นที่กลับมาจากกรุงเทพฯ แทบอยากกลับมา up space ใหม่
ตั้งชื่อหัวข้อไว้เรียบร้อย "ในวันอันแสนโดดเดี่ยว..อ้างว้าง" แต่ไม่มีเวลาทำซะนี่!!!
วันแรกของ กทม. ศุกร์ที่12 อยู่บ้านเล่นเน็ต นอนดู UBC ทั้งวัน (ชีวิตไม่ต่างจากขอนแก่นสิ้นดี) วันที่2ของ กทม. เสาร์ที่13 โชคดีวันนี้"จิ๊บ"โทร.มานัดควง ไปเดินเซ็นทรัลปื่นฯ ก็ได้ของเล็กๆน้อยๆ นั่งกินไอติมชดเชยเวลาที่เงียบเหงาเมื่อวานอ่ะนะ...แล้วก็ไปเดินพันธุ์ทิพย์ต่ออีก...ขากลับอ่ะดิ ตอนที่แยกทางกับจิ๊บแล้ว เราก็ทำตัวเป็นพระเอกมานั่งทำมิวสิค...เหงามากกกก ไม่เคยเป็นมาก่อน แบบว่านั่งอยู่หน้าพันธุ์ทิพย์เลยอ่ะ เห็นคนเดินผ่านไปมาเป็นคู่ๆแล้วน้ำตาแทบไหล..-_-" โทร.เรียกหาเพื่อนเก่า 601'rwทุกคน ไม่มีใครว่างซักกะคน,โทร.หาเพื่อนคณะแพทย์ไม่รับซักคน โทร.หาเพื่อนเก่าคนอื่นๆอีก มีแต่ไปทำงานกันหมด ไม่มีใครสามารถพาตรูไปตระเวนเที่ยวได้เลย!!! ก็เลยตัดสินใจกลับบ้านแบบเงียบเหงาเจงๆ นั่งกินบะหมี่คนเดียว ยังดีนะที่กลับถึงบ้านยังมีพี่อยู่!! วันสุดท้ายของกทม.ซะที อาทิตย์ที่14 โทร.หา"โน้ต"ไม่ติด โทร.หา"ปิ"ไม่ติด ... เอาวะตรูไปงานรับ น้องสพท.(สถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทย)คนเดียวก้อด้าย พอเดินทางไปถึง รพ.จุฬา ก็เลยเปลี่ยนใจเข้าไปดูแวบนึง แล้วก้อออกมา มาบุญครอง ตั้งใจไว้อีก คราวนี้ต้องได้เพื่อนซักคนไป ดูโพไซดอนก้อด้าย รึว่า MI3 ก้อด้าย .... แทบอยากตายยยย พระเจ้า....ไม่มีใครว่างอีกแล้วววว!!! โทร.หาไม่ติดอีกต่างหาก ตัดสินใจ ดูหนังคนเดียวเป็นครั้งแรกในชีวิต(จริงๆ) พอเดินกำลังจะ เข้าไปซื้อตั๋ว ลองกดเบอร์หาน้ำพุ...น้ำตาแห่งความปลาบปลื้มรินไหล ขอร้องน้ำพุ "พุ แกมาดูหนังกับเราเถอะ ไม่มีเงินไม่เป็นไร เดี๋ยวเราเลี้ยงเอง" อีกไม่ถึง 5 นาที น้ำพุก้อมา พร้อมคำพูดแรก..."ปาน ทำไมแกน่าสงสารอย่างงี้!!!!" ฮึ่มๆๆๆๆๆ ตูรู้แล้ว... วันนี้ก้อใช้ชีวิตจบอีกวัน ด้วยการไปดูหนัง แล้วไปแวะพันธุ์ทิพย์อีกรอบ (เปลี่ยนแผ่น) แล้วก้อกลับบ้านมาจัดกระเป๋า ไปสถานีนครชัยแอร์ รถออก 4 ทุ่ม สมาชิกร่วมทีม โดย ปิ , จิ๊บ , โน้ต ... ด้วยคำปลอบของเพื่อนๆอีกครั้ง..."ปาน ทำไมแกน่าสงสารอย่างงี้!!!!" จำไว้...กรุงเทพฯ อีกนานแน่ คงเจอกัน เหอะๆๆ!!!!
ลงกอง...รังสีวิทยา
...ก็ต่อจากนั้น เวลาผ่านล่วงเลยมาจนถึงเช้า ดิวก็มารับสมาชิกจากกทม. ทั้ง 4 คน ตอนตี4
เป็นพระคุณอย่างสูงงงง...กลับมาถึงห้องก็จัดเก็บของ แล้วก็ได้เวลานอนต่อซักแป๊บนึง
ตื่นเช้ามาแล้วก็รีบไปเรียน ช่วงครึ่งหลัง 2 อาทิตย์นี่ก็จะเป็นเรียนรวมกัน
ทั้ง รังสีรักษา(พวกการฉายรังสีต่างๆนั่นแหละ) กับ เวชศาสตร์นิวเคลียร์(พวกการตรวจ scan ต่างๆ
ที่จำเป็นต้องใช้สารเภสัชรังสี เช่น ตรวจ thyroid scan , กลืนน้ำแร่ไอโอดีนแบบเนี้ยยย...)
...สำหรับช่วงเวลาที่เรียนในแต่ละวันก็จะสลับกันไปเรื่อยๆ บางวันก็เรียนที่ห้องเรียนรังสีรักษา
บางวันก็สลับกันเรียนกับห้องเวชศาสตร์นิวเคลียร์ แล้วแต่ว่าตารางอาจารย์จะจัดมาให้ยังไง...
(ลืม present ตัวเองไปอ่ะนะ ว่าเราเป็นหัวหน้ากลุ่ม รีบๆเป็นไว้ก่อน ภายหน้าจะได้สบายๆ)
...ดูเหมือนเรียนสบายๆ อาทิตย์แรกแต่ละวันนั่งฟัง lecture(จนหลับ)แต่ตามจริงแล้วงานทำเยอะมากกๆๆ
ทั้งเขียนรายงาน ทำjournal ทำseminar แล้วก็ส่งใบรายงานผลimaging อีกสาเหตุหนึ่งที่ว่า
งานเยอะ ก็มาจากที่ว่า...เสาร์อาทิตย์นี้พวกเราทุกคน"ต้องไปอบรมStaffระเบียบ" ของส่วนกลาง
เพื่อให้ได้บัตรประจำตัวมาใช้แสดงในการเข้าเชียร์
...และแล้ววันเสาร์-อาทิตย์ ที่ 20-21 พฤษภาคม ก็มาถึงซะที
ส่งชื่อStaffระเบียบ ของคณะแพทย์มาทั้งหมด 139 คน ประกอบด้วย ปี5=70คน ปี3=69คน
ช่วงเช้าปลาบปลื้มเกินคาด มีเพื่อนๆ โดดเวรมาถ่ายรูปทำบัตรให้ น้องปี3ก็มากัน
รวมจำนวนคนที่ได้ถ่ายรูปทั้งหมด 141 คน ประกอบด้วย ปี5=75คน ปี3=66คน
...จากนั้น สวรรค์ก็ช่างทำร้ายเราอีกครั้ง ทุกคนถ่ายรูปแล้วหายเกลี้ยง
ปี5 เหลือตรูคนเดียว ปี3 เหลือน้องอยู่ 4 คน รวมกับ"น้องบาส หัวหน้าStaff ปี3"
สววรค์ก็ยิ่งช่างไม่ปรานีเข้าไปใหญ่ เมื่อจู่ๆ วิทยากร เจาะจงเช็คชื่อ "เฉพาะคณะแพทย์"
(ก็เล่นทำกับเค้าไว้เยอะนี่หว่า...สมควร) สงสารน้องปี 3 ทั้ง 3 คนที่ได้ออกไปแนะนำตัว
เราไม่ได้ออกไปด้วยอ่ะดิ...จัดการเรื่องรายชื่อกับน้องบาสอยู่นอกห้องสัมมนา
...ซักพักก็มีพี่เจ้าหน้าที่มาเรียก "หมอคะ ไปช่วยน้องหน่อยสิคะ โดนว่าใหญ่แล้ว"
ด้วยสามัญสำนึกที่ดีของเรา..."ครับ ขอโทษจริงๆครับพี่ ผมดึงไว้ได้เท่านี้"(ตูไม่เข้าไปเด็ดขาด!!!!)555..
แต่พอวันอาทิตย์ พวกเราก็มีสามัญสำนึกดีขึ้น อยู่จนจบงานตอนบ่าย ก็กู้หน้ามาได้นิดนึงอ่ะนะ
แต่ก็อยู่รวมกัน ปี5 ปี3 ไม่ถึง 80 คนหรอก...จะว่าไปแล้วอ่ะนะ
จากนั้นก็ถึงกระบวนการเซ็นชื่อกลับ เพื่อรับบัตรที่จะส่งมาให้ทีหลัง
...จะเหลือเหรอครับคุณ คณะแพทย์ปี3 เซ็นชื่อครบหมดทุกคนครับ!!!!
...ปี5 เห็นๆกันอยู่ว่ามาไม่ถึง 15 คน ก็ได้แต่บอกว่า ราวน์วอร์ด เข้าเวร(ก็มันเป็นความจริงอ่ะ)
ก็ผ่านไปอีก 1 อาทิตย์ ก้าวเข้าสู่อาทิตย์สุดท้ายยย....
 ผมจะสอบ(อีก)แล้วคร้าบบ...
...อาทิตย์นี้ ส่วนมากก็ได้เรียนปฏิบัติ รับผู้ป่วย แล้วก็present case ออกOPD มีpresent seminar
จนมาถึงวันพุธ ก็ยังไม่ได้เริ่มตั้งตัวอ่านหนังสือสอบ(สอบวันศุกร์นะเนี่ยยยย...!!!)
และแล้ววว...ความชั่วร้ายก็ได้เกิดขึ้นกับผมอีกครั้งหนึ่ง
วันพฤหัสบดี ตอนเช้าประมาณ 6 โมง ตื่นขึ้นมาจากที่นอน...เอ๊ะ!!วันนี้มีสัญญาณแปลกๆ ตื่นมาพร้อม
กับคัดจมูกเล็กน้อย น้ำมูกนิดๆ ซักพักนึง มันตามมาติดๆด้วยอาการหายใจไม่สะดวก
คัดจมูกมากขึ้น น้ำมูกไหลมากขึ้น...วินิจฉัยได้ทันที ... วันนี้ตรูเป็นภูมิแพ้ตลอดวัน ชัวร์!!!
ก็เป็นตามที่สันนิษฐานไว้ไม่มีผิด สงสารตัวเองอย่างมาก มีpresent journalอีก ทานยาก็ไม่ได้
รับรองว่าง่วงหลับเรียนไม่รู้เรื่อง อายอาจารย์แน่นอน อดทนอยู่ตลอดวัน คิดไปเองว่า...มันจะหาย
จากตื่นเช้า จนถึง 4 โมงเย็น จามอยู่ตลอดวัน จมูกแดง หน้าแดง หนังตาแดง(จากเพื่อนบอก)
และแล้ว มันกลับมาอีกแล้วครับทั่น "PRE-EXAM SYNDROME" ปัญหาที่แก้ไม่หายของผม
ตัดสินใจรีบกินข้าวเย็นแล้วรีบกลับมากินยา CPM ไป 2เม็ดหลับสนิท จนถึง 4 ทุ่ม (ฝันจนตื่น)
ฝันดีมากๆๆๆๆ...ฝันว่าสอบตก และนั่นเอง 4 ทุ่ม เป็นเวลาที่ นายปานคนนี้ได้เริ่มต้นอ่านหนังสือ
เพื่อสอบพรุ่งนี้...อย่าให้ตอบเลยนะ ว่าเริ่มอ่าน 4 ทุ่ม แล้วหลับไปอีกรอบตอนกี่โมง...อายตัวเองว่ะ
วันศุกร์ ตอนเช้าตื่นมา 6 โมงก็อ่านเวชศาสตร์นิวเคลียร์ เพราะสอบตอนเช้า ขอบอกจากใจจริงว่า
ไอ้ที่สอบตอนบ่ายอ่ะ ไม่ได้อ่านเลยซักครั้ง ... ตอนเช้า ก็มี labกริ๊ง(labกรี๊ด!! อีกแล้ว ตูทำไม่ได้)
แล้วก็มีสอบกากบาท จากนั้นก็เขียนอธิบาย 3 ข้อ สอบเสร็จตอนเช้า ขอกลับคอนโดทันที...ทำใจ!!!
ตอนบ่าย...สอบกากบาท 70 ข้อรวด มันจะยากอะไรนักหนาวะนี่ย...อีกแล้วโว้ยยย!!!!
สุดท้ายก็จบด้วยการ สอบเสร็จเหมือนเดิมครับ แต่ถ้าถามว่า
การเรียน 4 ในอาทิตย์นี้ของรังสีวิทยา เทียบกับ จิตเวชศาสตร์ เป็นอย่างไร?
ตอบได้ในสิ่งที่เหมือนกันครับ...."เน่าเหมือนกัน" "ไม่สบายเหมือนกัน"
เนี่ยล่ะ คำตอบที่ดีที่สุด ไว้จะรอดูอีก 4 อาทิตย์ข้างหน้านะ ว่าจะเป็น "PRE-EXAM SYNDROME"อีกมั้ย
และเนี่ยล่ะครับ...สุดท้ายก็จบลงด้วยคำว่าดี (รึป่าวเนี่ย?)
"สำหรับช่วงชีวิตที่ผ่านมา...จนลงกองรังสีวิทยา"
สุดท้ายนี้...จากนายชาเย็น
ขอขอบคุณอาจารย์ทุกๆท่านที่ให้ความรู้ผม ใน 4 อาทิตย์ที่ผ่านมา
ขอบใจเพื่อนๆในกลุ่มทุกคนได้ทำให้เห็นว่า"ความรู้"ของแต่ละคน มันแตกต่างกันจริง...555
ล้อเล่นน่ะ...ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่คอยห่วงใยยามเจ็บไข้ได้ป่วย
ขอบคุณเพื่อน Staffระเบียบปี5 และน้อง Staffระเบียบปี3 ที่เสียสละไปเข้าอบรม
ขอขอบคุณน้องปี2 MED'33ที่มาซ้อมเชียร์กัน ทำให้กิจกรรมเชียร์มันจะมีต่อไป
ขอบคุณน้องปี2 เช่นเดิม ที่เข้าใจ ว่าสิ่งที่พี่ดุด่าว่ากล่าว ทำลงไป มีเจตนาดี
(อย่าลืมชวนเพื่อนมาซ้อมเชียร์ & ร่วมทำกิจกรรมเชียร์กันเยอะๆนะครับ)
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Comments (7)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://cha-yen.spaces.live.com/blog/cns!B4FEE75045CB0198!454.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
