| pongsun's profile^^C-h-A_Y-e-N^^PhotosBlogLists | Help |
|
June 26 ณ วิสัญญีวิทยา (ดมยา)...ณ วิสัญญีวิทยา (ดมยา)...
นึกอยู่ตั้งนาน ว่ามีเรื่องอะไรจะเล่าให้ฟังดี สำหรับภาควิชานี้ ขอสรุปแบบไม่อ้อมค้อมละกัน
ไม่งั้นก็คงมีแต่คนบ่นว่า เราบรรยายซะยืดยาว...หุหุ
สำหรับภาควิชานี้ ก็มีทั้งหมด 3 หน่วยกิต กับช่วงเวลา 3 สัปดาห์ ขึ้นชื่อว่า ภาควิชาดมยา
สิ่งแรกที่นึกถึง ก็คือ มีแต่อาจารย์ที่ใจดี น่ารักก...หน้าตาดีด้วยล่ะจะบอกให้!!!!
จะมีภาควิชาคลินิกที่ไหนอีกล่ะ...ที่มีการแจกขนม แจกลูกอมให้เด็กๆกินระหว่างเรียน
หลับก็ไม่ว่า สอนไปก็ยิ้มไป ไม่เคยเห็นอารย์ท่านไหนดุซักคน...จริงๆนะ
![]() วิสัญญีแพทย์มีความสำคัญยังไงน่ะเหรอ...อืมมมม!!! ไม่มีหมอดมยา ก็ไม่มีการผ่าตัดเกิดขึ้นได้อ่ะนะ
หมอดมยาถือได้ว่าเป็นผู้ควบคุมการผ่าตัดเลยล่ะ ถ้าสั่งให้ศัลยแพทย์หยุดผ่า...ก็ต้องหยุด
เพราะต้องมีหน้าที่คอยควบคุมผู้ป่วยตลอดเวลาที่ได้รับการผ่าตัดว่าเป็นยังไง
ยังหายใจปกติมั้ย หัวใจเต้นดีมั้ย
ถือได้ว่าเราโชคดีอย่างมากที่ได้เรียนภาควิชานี้ ตอนทำงานเชียร์พอดีอ่ะนะ...สนุกดี!!
เรียนเสร็จ 4 โมงเย็นก็ต้องรีบวิ่งวุ่นเปลี่ยนชุดจากชุดเขียวห้องผ่าตัด ไปใส่เสื้อกาวน์เหมือนเดิม
เพื่อเป็นประธานเชียร์อ่ะนะ!!
หัวก็ฟู...ผมก็หยองอีก เฮ้อ!!! ถ้าน้องปี 1 มารู้เบื้องหลัง จะสงสารเราบ้างมั้ยเนี่ย...อิอิ!!
สิ่งที่ได้เรียนรู้จาก 3 อาทิตย์ที่ได้อยู่ภาควิชานี้ รู้ว่าการให้สารน้ำต่างๆ เข้าทางร่างกายของผู้ป่วย
เพื่อชดเชยความสมดุลย์ของ electrolyte ทำอย่างไร ... ที่สำคัญอ่ะนะ ใส่ท่อช่วยหายใจก็เป็นแล้ว
ดมยาสลบให้ผู้ป่วยระงับความรู้สึกเพื่อเตรียมพร้อมการผ่าตัด ก็ทำเป็นแล้ว...
ที่จะโชว์ว่าทำเป็นอีก ก็คือ ทำ spinal block หรือที่เค้าเรียกว่า block หลัง เพื่อทำให้ชานั่นแหละ ...
อีกอันหนึ่ง ก็ได้เรียนรู้วิธีที่จะให้ออกซิเจนกับผู้ป่วย ว่าต้องทำยังไง ต้องตั้งเครื่องยังไง
เรามั่นใจว่า ทุกคนที่มาเรียนภาควิชานี้ ต้องมีความสุขอย่างแน่นอน ไม่มีอะไรจะชิวกว่านี้อีกแล้วล่ะ!!!
สัปดาห์สุดท้ายของการเรียนวิชานี้ ก็คือสัปดาห์สุดท้ายของการเชียร์เหมือนกัน!!
ไอ้เรามันก้อคนคิดมากอ่ะนะ เรื่องเชียร์มีปัญหาอะไรนิดหน่อยก็ไม่มีสมาธิทำงาน
จนก่อนวันสอบ 2 วัน ก็คือวันเชียร์วันที่ 4 (จากทั้งหมด 6วัน) กระผมก็ยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเลยล่ะ!!!
สุดท้าย ก็ไม่มีอะไรที่จะดีไปกว่า การที่ไอ้ปานคนนี้มานั่งเศร้าโศกอยู่ประมาณครึ่งวันหลังสอบเสร็จ
ยอมรับว่าเครียดมากจริงๆ วันนั้นเพราะรู้ตัวดี ว่ามันทำไม่ได้จริงๆอ่ะ ไม่ได้ยากเลยนะข้อสอบ...
แต่เรามันไม่อ่านเองนี่หว่า จะไปโทษใครอีกล่ะ!!!
...อย่างน้อยความโศกเศร้าก็ต้องเก็บมันลงไปที่จิตใต้สำนึกให้ได้
เตรียมพร้อมกับการเป็นประธานเชียร์ครั้งที่ 5
ความสุขของการได้ทำกิจกรรมนี้ มันก็มาลบล้างความเศร้าโศก ความเครียดได้เยอะเลยทีเดียวล่ะ
และแล้วก็ลงกองวิสัญญีวิทยา ด้วยความงุนงงพอสมควร
กับความรู้ที่ไม่ค่อยจะมี...แต่ยังไงก็น่าจะผ่านนน..เชื่อใจว่าตัวเองคงไม่ตก...เฮ้อ!!!
สิ่งที่จะลืมขอบคุณไปไม่ได้...
ขอบคุณเพื่อนใน block ทั้ง 9 คนที่เหลือ ที่เรียนไปพร้อมกัน
แล้วก็คอยให้ความรู้กับเราเรื่องต่างๆ เพิ่มเติมอ่ะนะ
ไม่มีพวกแก เราคงจะเหลวแหลกกว่านี้มากๆเลยล่ะ!!!
...นี่ก็สิ้นสุดกับ 12 สัปดาห์ของ MINOR ที่เรียนแบบสบายๆ มีความสุข...ต่อไปครับทั่น
ผมกำลังจะก้าวสู่หลุมนรกอย่างแท้จริงของ ศัลยศาสตร์ 6 สัปดาห์ กับ อายุรศาสตร์ 6 สัปดาห์
จะเหลือชีวิตรอดซักเท่าไหร่ กับการอยู่เวรถึง 6 โมงเช้า จะรีบมารายงานให้ฟังละกันน้า!!! Comments (3)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://cha-yen.spaces.live.com/blog/cns!B4FEE75045CB0198!480.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|